Austeniet

Om aan te geven dat het hier wel om een andere fase gaat, noemt men deze opgesloten Austeniet, Restausteniet (resterende Austeniet).

Als we verder traag blijven koelen, dan zet het austeniet zich om naar ferriet en krijgen we steadiet tussen 11 en 12.

Bij een laag koolstofgehalte, begint de transformatie van austeniet naar martensiet direct bij aanvang van de deformatie.

Bij langzame afkoeling vindt totale uitscheiding van resterende koolstof plaats, bij 723 graden celcius klapt Y rooster (austeniet) om tot alfa rooster (ferriet) resultaat is Ferriet + vrije koolstof lamellen.

Als de smelt de eutectische concentratie van 4,3% C heeft bereikt, dan is er een isotherme overgang bij 1147 °C (Punt C) naar een mengstructuur van austeniet en cementiet, het zogenaamde ledeburiet.

Omdat bij snelle afkoeling vanuit austeniet er geen tijd is voor koolstofdiffusie (en dus geen tijd is om cementiet te vormen) blijft alle koolstof in het ferriet (wat bijna geen koolstof wil bevatten).

Bij de transformatie zet het gamma austeniet, dus kubisch vlak gecentreerd zich dus om naar een metastabiele vorm.

In austeniet kan maximaal 2,11% koolstof oplossen; deze maximale hoeveelheid koolstof kan alleen op een temperatuur van 1148°C worden opgelost.