Axiomatische in een zin

Daarin doorbrak hij de impasse door een axiomatische aanpak van de kansrekening voor te stellen.

Deze weerspiegelen de aard van economie als een sociale wetenschap, de beperkte mogelijkheid tot het uitvoeren van experimenten en de prominente rol van deductieve en axiomatische methodes.

Een axiomatische behandeling van de affiene meetkunde wordt opgebouwd vanuit de axioma's van de geordende meetkunde door twee additionele axioma's toe te voegen.

Een van de uitwegen is de creatie van het begrip "klasse" dat ruimer is dan het verzamelingenbegrip; de axiomatische verzamelingenleer van Gödel en Bernays formaliseert deze aanpak.

Het valt op dat het boek van Laplace wel begint met het uiteenzetten van "principes" van de kansrekening, maar dat er nog geen sprake is van een echt axiomatische aanpak.

Verder nam hij afstand van de axiomatische methode, dat wil zeggen dat men uitgaande van enkele axioma's alle stellingen kan afleiden.

Ook gaf hij een axiomatische definitie van een determinant.

Axiomatische aanpakken De voorgaande beschrijving van kwantumveldentheorie volgt de geest volgens dewelke de meeste natuurkundigen het onderwerp benaderen.

Chrysippus kwam tot 5 axiomatische vormen van redeneringen, die verder geen bewijs behoefden.

Naast de axiomatische methode van de „Principia“ worden verdere calculustypen ontwikkeld.

Ook werd vastgesteld dat bepaalde theorema's die door Euclides als vanzelfsprekend werden beschouwd niet met behulp van de axiomatische methode konden worden bewezen, bijvoorbeeld de stelling dat een lijn ten minste twee punten bevat.

Primitieve symbolen Een speciaal geval vormen primitieve of axiomatische symbolen.

De werkzaamheden van Zermelo in 1908 en Fraenkel in 1922 resulteerden in de canonieke axiomatische verzamelingentheorie (ZFC), waarvan men gelooft dat deze vrij is van paradoxen.

In 1974 bedde Arnold Oberschelp ZFC in een algemene axiomatische klasselogica in met als resultaat een verzamelingenleer die een comfortabele, syntactisch correcte weergave van om het even welke klassenterminologie toestaat.

Veeleer lijkt er sprake te zijn van een soort "harmonische vereniging van tegengestelden," volgens Beck een van de "axiomatische" kenmerken van de Mithras-cultus.