Böcklin

Böcklin maakte tussen 1880 en 1886 vijf versies van het Het dodeneiland.

De film werd tevens vertoond in het Van Gogh Museum naast het originele schilderij van Arnold Böcklin.

In zijn jonge jaren was hij een groot bewonderaar van de romantische schilder Arnold Böcklin, die op zijn mythologisch geïnspireerde doeken ook de geheimzinnigheid van het water uitbeeldde.

Het doek van Böcklin is alleen in Amsterdam te bezichtigen.

Hij doet dit door werk te tonen van uiteenlopende figuren als Arnold Böcklin, Max Klinger en Mark Rothko en schenkt speciale aandacht aan Ludwig Kirchner.

Daarmee trad hij bovendien in de voetsporen van landgenoten als Conrad Witz, Hans Holbein, en Arnold Böcklin.

Nog tijdens het schilderen van deze eerste versie werd Böcklin bezocht door de aristocrate Maria Berna, die op vakantie was in Italië en hem opdroeg voor haar een mediterraan schilderij te maken 'waarbij ze kon wegdromen na haar thuiskomst'.

Toen zij hem bezig zag aan de oerversie van Het dodeneiland was ze direct onder de indruk en vervolgens werd afgesproken dat Böcklin voor haar een tweede versie zou schilderen, wat hij nog in datzelfde jaar deed.

Context Vanaf 1855 ontwikkelde Böcklin een allegorische kunst, vol mythische figuren, legenden en bijgeloof.

Das Irrlicht, Arnold Böcklin, 1882 De gloeiige is een geest of spookverschijning uit het volksgeloof die in diverse sagen voorkomt.

Het verhaal Angelika, von einem Drachen bewacht, Arnold Böcklin Een oude man laat zijn vier zonen de wijde wereld in trekken en ze nemen hun wandelstok en nemen afscheid bij de poort.

Waardering en invloed Het dodeneiland maakte direct nadat Böcklin zijn eerste twee versies had geschilderd veel indruk in kunstkringen en kort daarna ook bij het grote publiek.