Baade

Levensloop Baade werd in Schröttinghausen in Westfalen geboren als zoon van de leraar Konrad Baade.

Het team van Baade was gedwongen om het project voor een tweede maal te ontwerpen.

In die tijd ontdekte hij een reeks van planetoïden en een komeet, later bekend onder de naam komeet Baade.

Na de crash werden de testvluchten voortgezet met iets afwijkende tweede prototype, de Baade B-152V4/II.

Andere beroemdheden die hier ‘in het zonnetje gezet werden’ waren Hale, Baade en Maarten Schmidt.

Maar als het Zeeuws meisje van de vierde linie dat trouwt met de ingedeelde bij proefkolonist Baade (Dirk Wiemes dus), wat het aller-allereerste van de duizenden kolonie-huwelijken is.

Baade maakte in 1952 bekend dat de afstand tot de Andromedanevel meer dan dubbel zo groot was als tot dan toe gedacht.

Na de inwijding van de nieuwe 5 meter-Haletelescoop in 1948 op Mount Palomar, hervatte Baade zijn zoektocht, maar kon er opnieuw geen waarnemen.

Baade begon zijn loopbaan als astronoom aan het observatorium van de Universiteit van Hamburg onder leiding van Richard Schorr, aanvankelijk als assistent, vanaf 1927 als zelfstandig onderzoeker.

Baade kon de lichtcurve reconstrueren en het object identificeren als een supernova.

Baade zelf, nog steeds Duitser, mocht daaraan niet deelnemen en kreeg aanvankelijk huisarrest.

Naast dit toestel werd het derde prototype, de Baade B-152V5/II alleen gebruikt voor grondtests.

Baade stelde twee lichtkracht-periode relaties op en herwaardeerde op die manier de afstanden in het heelal.

Biografie Sandage studeerde aan de universiteit van Illinois en aan het California Institute of Technology (Caltech) waar hij vanaf 1949 als student van Walter Baade zich met astronomie bezighield.

De grote telescoop waar het Baade en Oort om was gegaan, de 3,5 meter, was daar niet bij: de constructie had ernstige vertraging opgelopen.

Het bleek inderdaad te gaan om een melkwegstelsel en Baade kon aantonen dat de meeste radiobronnen Melkwegstelsels waren.

Hierdoor kon Baade de 5 meter-telescoop van het Palomar-observatorium daarop richten en de optische pendant ervan vaststellen.

Martin Ryle kon de radiobron precies genoeg lokaliseren zodat Walter Baade in 1954 ook het optisch signaal kon detecteren dat overeenstemde met deze radiobron.

Walter Baade was er een van de studenten die bij hem promoveerden (1919).