Badung in een zin

De vorsten van Klungkung, Bangli, Tabanan en Badung behielden nog hun status zoals omschreven in de contracten bij de Vrede van Kuta in 1849.

Volgens Weitzel kwam het initiatief tot vredesbesprekingen van de dewa agung, nadat zijn gebied bezet was door troepen van Badung en Tabanan.

Zuid Kuta (Indonesisch:Kecamatan Kuta Selatan) is een district in Badung van Bali.

Los van de vraag of de geallieerde vloot qua uitrusting en training competent zou zijn geweest om het tegen de Japanners op te nemen (zie het debacle in de Straat Badung) was de kans groot dat de schepen uiteindelijk ingesloten zouden raken in de Javazee.

Het ging om de collectie Puputan Badung en twee beelden uit de Singasaritempels op Java.

Enkele dagen voor haar dood bracht de burgemeester van Badung Ridwan Kamil een bezoek aan de zieke olifant.

Daarin beschrijft zij vanuit het oogpunt van een eenvoudige Balinese boer de gebeurtenissen die voorafgaan aan de verovering van Zuid-Bali door de Nederlanders in 190 en de puputan van het Hof van Badung.

Het ligt in het regentschap Badung.

Mads Lange wist de staatjes Tabanan en Badung neutraal te houden, maar de rest van de Balinese strijdkrachten verzamelden zich bij Djagaraga, waar zij in 1846 hun toevlucht hadden gezocht.

Agung, blz. 117 De vorsten van Badung, Tabanan, Bangli en Selaparang (Lombok) hadden een vriendschappelijke verhouding met de Nederlands-Indische regering.

De verdere besprekingen werden gevoerd in het huis van Lange in Kuta en het verdrag werd op 15 juli 1849 in zijn woning ondertekend door de vorstendommen Klungkung, Gianyar, Badung en Tabanan.

Dit dorp werd als landingsplaats gebruikt omdat het vrij dicht bij Denpasar, de hoofdplaats van Badung lag.

Een (quasi)-poging van de Raad van Indië en gouverneur-generaal Van Heutsz om een vreedzame oplossing te bereiken liep op niets uit omdat men in feite vasthield aan de eis tot schadevergoeding en de vorst van Badung principieel bleef weigeren.

Het vorstendom Badung handhaafde zijn neutraliteit, de vorstendommen Bangli en Tabanan waren trouw aan het Nederlands-Indisch bestuur en ook bereid dat te steunen.

Opnieuw werden de eisen gemotiveerd afgewezen, waar Badung een eis tot vergoeding van onterecht geleden schade door de blokkade aan toevoegde.

Schulte Nordholt, blz. 213 Badung en Tabanan zouden slechts een ongeoefend volksleger met krissen en lansen en wat ouderwetse geweren er tegenover kunnen stellen.

Twee spelers op het politieke toneel, die bij de Vrede van Kuta een belangrijke rol hadden gespeeld, kwamen te overlijden, Mads Lange in 1854 en vorst Kesiman van Kesiman-Badung in 1861.

Verder moesten de vorsten van Klungkung, Gianyar, Badung en Tabanan hun opwachting maken bij de gouverneur-generaal van Nederland in Batavia om hun aanhankelijkeheid aan Nederland te tonen.

Weitzel beschrijft op blz. 194-195 de mogelijke achtergronden voor de handelwijze van de vorsten van Badung en Tabanan die wellicht een eigen agenda hadden.