Bagli in een zin

De redding van Haakon Håkonsson, verbeeld door Knud Bergslien 1869 Dit had niet kunnen plaatsvinden als de Bagli-groepering in 1206 er in geslaagd was om Haakon (IV) (die in Varteig wat onder controle van de Bagli´s stond was geboren) gevangen te nemen.

Verstoken van de belangrijke steun van de kerk viel de Bagli-partij uiteen.

In 1196 zou bisschop Nicolaas van Oslo en zijn medestanders de Bagli -partij stichten, om zo een verenigd blok te vormen tegen Sverre en de Birkebeiner -groepering, met Inge Magnusson als hun koningskandidaat.

Dit leidde tot de eerste Bagli-oorlog.

Alleen in het Viken-gebied, Hedmark en Østerdalen, bleef de Bagli-partij nog oppermachtig.

Bisschop Nicolaas trachtte nu Filippus, zijn oomzegger, tot koning van de Bagli's te laten kiezen.

De Bagli ondersteunden ook de kerk (bisdom Oslo), hun privileges en bezittingen.

Door snel en handig handelen op zowel politiek als militair gebied kon jarl Skule Bårdson een verzoening tot stand brengen tussen de Birkebeiners en Bagli-partij, de hereniging van het koninkrijk.

Haakon werd in een gebied geboren dat onder controle stond van de Bagli -partij en de claim van zijn moeder plaatste hen in een zeer kwetsbare positie.

In de herfst van 1207 zouden de aartsbisschop Tore van Nidaros en bisschop Nicolaas van Oslo, en fervent aanhanger van de Bagli-partij, onderhandelingen beginnen om tot een akkoord tussen de beide strijdende partijen te komen.

Zij hadden een dochter, Christina (-1213), die huwde met Filippus Simonsson (-1217), hoofd van de Bagli-partij en regeerde in Viken.

Daarna wordt Haakon nog enige keren genoemd als deelnemer aan zijn vaders gevechten tegen de Bagli-partij.

De groeperingen die hun steun aan hen verleende zouden zich in 1196 (rond Inge Magnusson ) in de Bagli-partij verenigen.

De voorlopers van de Bagli-partij hadden koning Inge I van Noorwegen en na hem Magnus V (in 1184 vermoord) en Magnus´ vader de jarl Erling Skakke (in 1179 vermoord) gesteund.

Er waren twee hoofdstromingen die (eerst nog naamloos of onder andere namen bekendstonden) als de Bagli -partij en Birkebeiner -partij bekend zouden worden.

Hij verwierf nooit de controle over geheel Noorwegen en ging er mee akkoord om de macht te delen met de Bagli-partij en waaraan hij zelfs vasthield toen Filippus de gesloten overeenkomst aan zijn laars lapte.