Bahnnet

De Deutsche Reichsbahn greep de staking aan om flink in de toch al magere dienstregeling van het westelijke S-Bahnnet te snijden.

De deling van de stad zou ook voor het S-Bahnnet grote gevolgen hebben.

Het station maakt deel uit van de noord-zuidtunnel van het S-Bahnnet en werd geopend op 27 juli 1936.

Het station maakt deel uit van de noord-zuidtunnel van het S-Bahnnet en werd geopend op 27 juli 1936, onder de naam Stettiner Bahnhof.

Het station werd enkel aangedaan door treinen uit Lichtenrade, omdat de DR de dienst op de andere lijnen al eerder gestaakt had, zoals veelvuldig was gebeurd in het westelijke S-Bahnnet.

Het zwaartepunt lag bij het tram- en het S-Bahnnet, beide werden dan ook aanzienlijk uitgebreid.

In het centrum is het U-Bahnnet veel fijnmaziger, maar de S-Bahn rijdt veel verder de regio in.

Ondertussen was ook de elektrificatie van de stads- en voorstadslijnen in en om Berlijn, die tot de vorming van het S-Bahnnet zou leiden, in volle gang.

Ook nadat het stadsvervoerbedrijf BVG de exploitatie van het westelijke S-Bahnnet in 1984 van de DR had overgenomen bleven de Ringbahn en Siemensbahn buiten gebruik.

Ten oosten van het station bevindt zich een van de krapste bogen van het Berlijnse S-Bahnnet; de tunnel buigt hier in noordelijke richting af van Unter den Linden naar de Neustädtische Kirchstraße.

Een jaar later gingen de hoofdstedelijke elektrische spoorlijnen het S-Bahnnet vormen.

Geschiedenis Nadat het elektrificatieproject van de stads- en voorstadslijnen in en om Berlijn, dat werd begonnen aan het einde van de jaren 1920, in 1933 zo goed als voltooid was, ontstond de behoefte het S-Bahnnet samenhangender te maken.

Het S-Bahnnet werd namelijk ook in het westen van de stad bedreven door de Oost-Duitse spoorwegen ( Deutsche Reichsbahn ), hetgeen vooral na de bouw van de Berlijnse Muur in 1961 leidde tot een grootschalige boycot door West-Berlijnse reizigers.

In 1984 nam het stadsvervoerbedrijf BVG de exploitatie van het westelijke S-Bahnnet over van de DR.

Tussen 1984 en 1991 was de BVG-West verantwoordelijk voor de exploitatie van het westelijke deel van het S-Bahnnet, dat eerder door de Oost-Duitse spoorwegen werd bereden.

Twee jaar later ging de Stadtbahn samen met de Ringbahn en enkele buitenlijnen het nieuwe S-Bahnnet vormen.