Bandanezen in een zin

De ervaring van de Bandanezen bleek cruciaal voor het beheer van nootmuskaatplantages.

Dus de Bandanezen mogen JPC wel dankbaar zijn.

De Nederlandse onderhandelingsdelegatie werd hierop vermoord door de Bandanezen.

In augustus werd er vrede gesloten in het voordeel van de VOC: de Bandanezen erkenden het Nederlandse gezag en monopolie op de specerijenhandel.

Lam beval de aanleg van het Fort der Wrake (door de Engelsen Fort Revenge genoemd) op Ai om de brute wraak te benadrukken die de Bandanezen zouden moeten verwachten als zij het waagden om handelsverdragen met de Nederlanders te schenden.

Deze oorlog kostte enkele duizenden Bandanezen het leven.

Naar schatting van historici overleefden maar zo’n duizend van de 15.000 Bandanezen de massamoord die de Nederlandse gouverneur-generaal liet aanrichten.

Toen uiteindelijk de moessontijd aanstaande was, greep hij ongenadig hard in, ten koste van duizenden Bandanezen.

Zojuist in een rammelend vliegtuigje op Ambon geland waar JP Coen veertig Bandanezen in stukken liet hakken door zes samurai.

Hoewel de lastige Bandanezen grotendeels uit de weg zijn geruimd, blijft het monopolie op de nootmuskaat een fictie.

Als gevolg van de kwamen vele duizenden Bandanezen om het leven.

Vervolgens besloot gouverneur-generaal Jan Pieterszoon Coen tot volledige onderwerping van de Bandanezen.

De Bandanezen gaven de voorkeur aan vrije verkoop, waarbij zij de kopers van verschillende nationaliteit tegen elkaar konden uitspelen.

Deze traumatische gebeurtenis was wellicht de oorzaak van het feit dat hij de Bandanezen haatte en deels liet uitmoorden.

In 1511 veroverden ze de stad Malakka waar ze handel dreven met Javanen en Bandanezen die specerijen uit de Molukken haalden, waarna de Portugezen zelf naar de Molukken reisden omdat de prijzen daar een vijfde waren van die in Malakka.

De Bandanezen wilden hierover beraad en enige dagen later stelden ze Verhoeff voor de kwestie op 22 mei 1609 vriendschappelijk, en in kleine kring, te bespreken.

Deze moord staat bekend als "Het Verraad van de Bandanezen".

Hierdoor haatten de Bandanezen de Nederlanders en zagen zij de Engelsen als hun redders.

Steven van der Hagen vertrok in 1605 van Ambon om een verdrag met de Bandanezen te sluiten.