Banten

Het sultanaat Banten In de zestiende eeuw werd het rijk opgedeeld in drie kleinere koninkrijken: het sultanaat Banten, het sultanaat Cirebon en het koninkrijk Sumedanglarang.

In 1524/1525 bezetten de legers van sultan Gunung Jati van Cirebon en die van het sultanaat Demak de haven van Banten, die daarmee aan het gezag van Sunda onttrokken werd, en er ontstond een verbinding tussen het sultanaat van Banten en dat van Demak.

Doordat Banten een handelsstad was, kwamen er in de vroege zestiende eeuw al snel Islamitische invloeden.

Het is zeer waarschijnlijk dat daar waar Chou-Ju-kua de haven van Soenda noemde, hij eigenlijk die van Banten bedoelde.

In 1605 woonden er ongeveer honderd VOC-werknemers in Banten.

In 1612 verklaarde Van Warwijck dat een beleg van de havenstad Banten zeer moeilijk uitgevoerd zou kunnen worden omdat de schepen vanwege een ondiepte niet dicht genoeg op de kust konden komen.

Men onderscheidt vier hoofddialecten: Banten, Bogor, Priangan en Cirebon.

Tegenwoordig is Banten een kleine lokale zeehaven die economisch gezien overschaduwd wordt door de nabijgelegen haven van Merak.

De schade in de provincie Banten is groot na de tsunami die zaterdag Indonesië trof.

Aan de politieke macht van Banten en Cirebon kwam een einde, terwijl Yogyakarta en Palembang feitelijk gedegradeerd werden tot koloniale protectoraten; concurrerende machtscentra werden niet langer getolereerd.

Hij plaatste verspreid over de huidige provincies Banten en West-Java zeven stenen gedenktekens met inscripties met zijn naam.