Barha in een zin

De Barha's voorzagen Farrukhsiyar van de benodigde troepen en de prins begon een opmars naar het westen, richting Delhi.

De coupe was compleet toen de Barha's Farrukhsiyar twee maanden later lieten wurgen.

De keizer speelde echter een dubbelspel, want tegelijkertijd schreef hij de maharadja bericht dat hij hem vorstelijk zou belonen als hij Barha wist uit te schakelen en doden.

Een andere gouverneur die aanvankelijk trouw dienstdeed was, door een bizarre speling van het lot, Hussain Ali Khan Barha, die zijn provincie versterkte tegen aanvallen van de Maratha's.

Hoewel het aanstellen van marionetten de bevolking tevreden hield, stuitte de regering van de Barha's op verzet van de edelen, met name de factie uit Centraal-Azië afkomstige Turani's.

In 1717 besloten de Barha's het daarom een akkoord met de Maratha's te sluiten.

In februari 1719, toen Hussain Ali Khan Barha en de Maratha's in Delhi aankwamen, kwam het tot een coupe.

In ruil stelde Vishwanath Barha financiële middelen en Maratha-troepen ter beschikking.

Abdullah Khan Barha, de vizier, werd in november 1720 verslagen in een veldslag tegen een leger van de nizam.

De in 1713 aan de macht gekomen keizer Farrukhsiyar werd gesteund door de broers Abdullah en Ali Khan Barha, die hij respectievelijk tot vizier en mir bakhshi (schatbewaarder) benoemd had.

De macht van de Barha's en de grote concessies die ze aan de Maratha's gedaan hadden zetten kwaad bloed bij leden van de andere factie van edelen in het noorden van India: de uit Centraal-Azië afkomstige Turani's.

De vete escaleerde zodanig, dat de Barha's zich in 1714 in hun paleizen verschansten en dreigden hun posities als vizier en mir bakhshi op te geven.

Het tij keerde toen de machtige edelen Hussain Ali en Abdullah Khan Barha (respectievelijk ondergouverneurs van Bihar en Allahabad ) door Zulfiqar Khan uit hun positie dreigden te worden gezet, omdat ze prins Azim-ush-Shan gesteund hadden.

Hussain Ali Khan Barha werd met een leger richting Amer gestuurd om de radja tot onderwerping aan het keizerlijk gezag te dwingen.

Hussain Ali Khan Barha werd tot gouverneur in de Dekan benoemd.

In plaats daarvan kwam het tot een overeenkomst waarbij Ajit Singh zijn positie kon behouden met toestemming van de Barha's, en zijn dochter met de keizer huwde.

Terug in Delhi kwamen de Barha's in conflict met een andere factie edelen onder Mir Jumla, die op de steun van keizer Farrukhsiyar kon rekenen.