Bassus in een zin

Antieke bronnen beweren dat Bassus van lage komaf was en vermelden daarbij dat hij, evenals zijn vader, muildierdrijver was.

Diocletianus' verheffing van Bassus tot consul symboliseerde zijn verwerping van Carinus' regering in Rome en zijn weigering om tweede viool in het orkest van een andere keizer te spelen.

Dit is terug te vinden in zijn koorwerken waarbij ook de lagere stemmen (contratenor, bassus) niet langer op spreekstemhoogte bleven, maar een voor die tijd opvallende laagte hadden.

In 39 wist Bassus na een reeks overwinningen de Parthen uit Klein-Azië te verdrijven.

Moderne historici achten het echter onwaarschijnlijk dat iemand van zo lage komaf in zo korte tijd zo'n imposante carrière kon opbouwen en zien de bewering dat Bassus van lage komaf was als laster, afkomstig van zijn politieke tegenstanders.

Na de oorlog werd Quadratus Bassus onderscheiden met de ornamenta triumphalia.

Over de adoptiefzoon in kwestie, Anicius Auchenius Bassus, heerst overigens nog een grote onzekerheid.

Waarschijnlijk vormt dit de basis voor het latere vierstemmenboek op C-sleutel, waarbij de vier stemmen onderscheiden worden in: Tenor, Bassus, Altus en Discant.

Aufidius Bassus was een Romeinse historicus die tijdens de regering van Tiberius leefde.

Het stemmenboek heeft een tenor, bassus, altus en discant.

Bassus kwam uit een voorname familie uit Pergamum die afstamde van een oud koningsgeslacht.

In 1787 werd hij muziekdocent bij Thomas de Bassus in Zwitserland.

Maar na diens dood, kwam een leger geleid door Pacorus een generaal van Pompeius, Caecilius Bassus te hulp.

Marcus Julius Bassus, de gouverneur van Pannonia Superior voerde in 167 vredesbesprekingen met vertegenwoordigers van 11 stammen.

Octavianus nam kort daarop zelf ontslag, terwijl hij toestond dat men voor de tweede keer consules suffecti aanstelde ( Publius Ventidius Bassus en Caius Carrinas).

Trimorus bassus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Scelionidae.

Daar viel hij zozeer op, dat hij de aandacht trok van Julius Caesar, die overtuigd raakte van Bassus' kwaliteiten.

De bas (van Latijn bassus, diep, laag) is in de zangkunst de laagste mannelijke zangstem met een toonomvang van ongeveer E groot tot d'.

De ervaringen die hij met deze vrouw heeft, deelt hij met zijn vrienden Bassus, Gallus, Tullus en Ponticus.

De Parthen konden Antigonus niet te hulp schieten, omdat zij zelf inmiddels door Publius Ventidius Bassus (veldheer van Marcus Antonius ) teruggedreven waren over de Eufraat.