Beauharnais in een zin

Toen hij een jaar later scheidde van zijn eerste vrouw Joséphine de Beauharnais, schonk Napoleon haar het Élysée.

Zijn moeder Hortense was de dochter van Joséphine de Beauharnais, Napoleons eerste echtgenote.

Enkele jaren later verwierf de familie De Beauharnais de naburige heerlijkheid van La Grillère, die in hun bezit bleef tot het begin van de 18e eeuw.

Hoewel Beauharnais nooit expliciet herroepen is, wordt ervan uitgegaan dat het geen geldig recht meer weerspiegelt.

Toen Murat een maand later naar Italië vluchtte, nam Eugène de Beauharnais zijn taak over.

Ze kwam oog in oog te staan met en Lafayette, reisde tijdens de Brabantse Omwenteling naar de Zuidelijke Nederlanden, was bevriend met en deelde de cel met Joséphine de Beauharnais, de latere Madame Bonaparte.

Alsof het om vrouwenhandel ging werd de veertienjarige Joséphine ‘blind’ uitgehuwelijkt aan de zeventienjarige zoon van een lage adellijke familie in Parijs, Alexandre de Beauharnais.

Lodewijk de Veertiende zou er een pak van hebben gehad en Josephine de Beauharnais, de eerste vrouw van Napoleon, een sjaal.

Men neemt aan dat Deering de hoge deuren links en rechts gevonden heeft in Hotel Beauharnais, een huis in Parijs waar ooit de schoonzoon van Napoleon woonde.

In 1804 werd hij als hofschilder benoemd, waarbij hij het leven van de keizer vastlegde in werken zoals "De kroning van Napoleon en Josephine de Beauharnais" (1807).

Aangezien hij echter normaliter ofwel in Frankrijk verbleef ofwel op veldtocht was, benoemde hij op 7 juni zijn stiefzoon Eugène de Beauharnais tot onderkoning.

Daar verkocht hij het apparaat met forse winst aan Eugene Beauharnais.

Eugène de Beauharnais kon echter wel op tijd zijn troepen naar Oostenrijk dirigeren en deelnemen aan Wagram.

Hij werd markies door het brievenoctrooi van juli 1764 met de titel van La Ferte-Beauharnais, een naam van een gemeente die nog steeds bestaat (departement Loir-et-Cher ).

Met hulp van de legers van Eugène de Beauharnais en Józef Antoni Poniatowski wist Davout echter door de linies van het Russische Leger heen te breken en zo te ontsnappen.

Na Napoleons kroning tot koning van Italië in 1805 werd de 24-jarige Beauharnais bovendien onderkoning van deze staat.

Portret door de Hollandse koningin Hortense de Beauharnais De aristocraat uit een oude Bretonse familie nam dienst in 1806.

Uit haat tegen Godoy en uit bezorgdheid om door zijn hem vijandig gezinde ouders van de troonopvolging uitgesloten te worden, zocht hij contact met François de Beauharnais, de toenmalige Franse gezant in Madrid.

Zo deed Joséphine de Beauharnais haar rode lint om, toen haar man pas gestorven was.

François de Beauharnais werd intendant van Nieuw-Frankrijk (door Frankrijk gekoloniseerde gebieden in Noord-Amerika).