Beenkern in een zin

Beide onderkaken hebben hier een gezamenlijk bot, het predentarium dat de beenkern van de ondersnavel vormt.

Bij de voet zijn ook de hoornschachten van de teenklauwen te zien, die de beenkern ervan verlengen, en grote zeer dikke en brede voetkussens die vooraan de tenen tot onder de klauw uitsteken, tot bijna de punt toe, zodat ze die beschermen tegen slijtage.

De beenkern van de epijugalia is erg groot en steekt naar achteren.

De beenkern van de hoornen bovensnavel is breed, laag en weinig afhangend.

De beenkern werd bij het levende dier vermoedelijk nog verlengd door een hoornschacht.

De eerste twee vingers dragen hoefvormige nagels; bij vingers drie en vier zijn die niet bekend en misten de, vermoedelijk wel aanwezige, hoornnagels een echte beenkern.

De handklauwen zijn niet bijzonder gekromd en voorzien van bij het Duitse exemplaar nog goed waarneembare hoornschachten die aan de beenkern nog de helft aan lengte toevoegen.

De onderkaken zijn vooraan verenigd in een centraal predentarium, de beenkern van de ondersnavel, dat tamelijk breed is, tweemaal zo breed als lang, aansluitend bij de eveneens verbrede bovensnavel.

De praemaxillae vormen samen een beneden de kaakrand afhangende beenkern van de bovensnavel.

De versmolten praemaxillae vormen de in zijaanzicht vrij spitse tandeloze beenkern van de bovensnavel met onderaan een scherpe golvende bijtrand.

De voet toont het afgietsel van een spitse teenklauw inclusief hoornschacht die de beenkern met de helft verlengt.

De voorkant van de snuit wordt gevormd door de praemaxillae die een beenkern vormen voor de bovensnavel.

Er is geen spoor van een predentarium, de beenkern van de ondersnavel.

Het dentarium van de onderkaak heeft een diasteem, een tandeloos hiaat, tussen het predentarium (de beenkern van de ondersnavel) en de tandrij.

Het neusbeen draagt een beenkern van een neushoorn die boven de achterrand van het neusgat geplaatst is.

Het zeer ruwe oppervlak is een aanwijzing dat de hoornlagen zeer dik waren en de hoogte van de beenkern minstens verdubbelden.

Hij bezit overeenkomstig het afgeleide kenmerk van het bezit van een rostrale als beenkern van de bovensnavel.

Ieder dentarium heeft een lengtegroeve als verankering voor het gezamenlijke predentarium, de beenkern van de ondersnavel.

Of deze tak tot in de beenkern van het neusbeen reikt is onbekend; men was niet bereid dit element doormidden te zagen om dit vast te stellen.

Onder de snuit buigen beide onderkaken naar beneden en vormen zo een "kin" waarop zich een scherp naar voren uitstekende gezamenlijk beenstuk bevindt, het predentarium dat de beenkern vormt van de hoornen ondersnavel.