Beenstijlen

Aan de andere kant zijn er intern geen kleine beenstijlen of sponsachtig bot zichtbaar die zouden kunnen bewijzen dat de uitholling werkelijk tot in het binnenste doorliep.

De beenstijlen die naar de twee onderste gewrichtsknobbels lopen, zijn extra verbreed en verdikt zodat ze zelfs buiten die knobbels uitsteken.

De beenstijlen van de gewrichtsknobbels van het scheenbeen bereiken ongeveer dezelfde hoogte.

De binnenste en buitenste beenstijlen richting de enkel worden gescheiden door een verticale groeve over de achterste buitenrand.

De gewrichtsknobbels worden niet versterkt door verdikte beenstijlen.

De schacht onder de kam is relatief dun maar toch met krachtige beenstijlen voor de aanhechting van de strekkende spieren van de onderarm en hand.

Deze beenstijlen lopen zelf ook weer uit in hoekige punten ter hoogte van de tubera die er met een dwarsrichel mee verbonden zijn; een volgende inham doet ze uitlopen in de grootste uitsteeksels van de onderste hersenpan, de processus basipterygoidei.

Er zijn geen diepe troggen in de zijkanten, geen oplopende beenstijlen en de onderste gewrichtsknobbels zijn niet overdwars verbreed.

Het kraakbeen in 2007 gemeld op het opperarmbeen NMB M.H. 260 omvat het hele onderste uiteinde, omhoog lopend tot ver over de beenstijlen.

De beenstijlen naar de onderste gewrichtsknobbels zijn zwak ontwikkeld.

Die zouden echter niet dezelfde omvang kunnen hebben gehad als Dimorphodon zelf: de toch wat zwakke beenstijlen tussen de schedelopeningen beperkten de maximale bijtkracht.

Het platte voorste deel wordt ondersteunt door kleinere beenstijlen.