Belegeringstoren

Belegeringstorens werden gebruikt om troepen de fortificatie binnen te laten dringen; als de belegeringstoren dicht bij een muur was, werd een loopplank neergelaten tussen de toren en de muur.

Na enkele vergeefse pogingen om de belegeringstoren van de Romeinen te vernietigen, zagen de Galliërs zich gedwongen om zich over te geven aan de Romeinse generaal.

Romein memoreert hoe hij met medestudenten in de klas een reconstructie moest maken van de belegeringstoren voor Damiate, uit de vijfde kruistocht, waarvan een beschrijving was overgeleverd.

Deze belegeringstoren is even hoog als de muur van de vesting.

Bouw De belegeringstoren werd meestal gebouwd met wielen.

Men ging weer over tot bestorming van de stadsmuren en op 15 juli bereikte de belegeringstoren van Godfried de noordoostelijke poort.

Nadat de Russen de Kazanse kanonnen hadden uitgeschakeld zetten ze een nieuw type Belegeringstoren in.

De Romeinse belegeringstoren werd turris genoemd en was een multifunctioneel aanvalswapen.

De Tempeliers bouwden een belegeringstoren om de stad in te kunnen nemen.

Het Christelijke leger bouwde een hoge belegeringstoren die geleidelijkaan dichter bij de vesting werd gebracht.

In een belegeringstoren zaten soms ridders of kruisboogschutters die bouten op de verdedigers schoten.

Reconstructie van een Griekse sambuca De sambuca was een op twee of meerdere aan elkaar gebonden schepen vastgezette valbrug of belegeringstoren om aan zee grenzende vestingmuren in te nemen.