Belijdenisgeschrift

De Heidelbergse Catechismus, opgesteld door Caspar Olevianus en Zacharias Ursinus, werd in 1563 erkend als belijdenisgeschrift.

Voor prof. dr. A. Baars en ds. H. J. Lam is het zonneklaar dat het zestiende-eeuwse belijdenisgeschrift ook voor kerkgangers anno 2009 zeggingskracht heeft, zeker als de boodschap bevindelijk wordt gebracht.

De Credo-tekst is geen kerkelijk belijdenisgeschrift, waarin alles tot achter de komma is vastgelegd, maar het is ook geen vrijblijvend discussiestuk.

Of in het belijdenisgeschrift Wat wij wel en wat wij niet geloven uit 1941, met de verwerping van het antisemitisme als ‘een van de hardnekkigste en dodelijkste vormen van verzet tegen de heilige en barmhartige God, wiens Naam wij belijden’.

Toen de Nederlandse calvinisten hun eerste belijdenisgeschrift opstelden moesten ze een antwoord geven op de vraag hoe het zat met deutero-canonieke geschriften.

De catechismus is volgens de hoogleraar uit Apeldoorn een hoeksteen voor protestantse eenheid, omdat het als geen ander belijdenisgeschrift de breedte en diepte van de reformatorische beweging weerspiegelt.

Het belijdenisgeschrift is trouwens ook in de Acta opgenomen, opnieuw zonder vermelding van het bewuste boek 3 Makkabeeën.

Als belijdenisgeschrift hanteren zij de Westminster Confessie.

De Catechismus van Genève is met 373 vragen en antwoorden erg uitgebreid en wordt naast catechismus voor de jeugd ook als belijdenisgeschrift gebruikt.