Belisarius in een zin

Aanvankelijk is Belisarius zijn galante en ridderlijke tegenstander, maar ten slotte weet hij Belisarius voor zich te winnen zodat deze bij hem in dienst treedt.

Zijn moment kwam echter toen Justinianus zijn vertrouwen opzegde in Belisarius bij diens herovering van Italië en hij Narses aanstelde als vervanger van Belisarius (in 551 ).

Belisarius belastte hem ook met enkele verantwoordelijke bestuursfuncties, onder meer in verband met het vlootwezen en de voedselvoorziening.

Belisarius had hier echter geen behoefte aan, maar zag dat hij van de situatie kon profiteren en veinsde acceptatie.

Belisarius, hoewel vol vertrouwen, wist dat hij in een benarde situatie zat en dat hij het niet zou kunnen winnen als er geen versterking kwam.

Belisarius was bereid de stad met rust te laten onder de voorwaarde dat het Gotische garnizoen de stad verliet.

Belisarius zond 400 man onder de Heruul Pharas om hem daar te belegeren.

De Goten waren bereid deze eis te accepteren, maar Belisarius, die het verdrag zag als verraad voor alles dat hij had geprobeerd te bereiken, weigerde te tekenen hoewel zijn generaals het niet met hem eens waren.

De overwinning bij Ariminum, zonder enig bloedvergieten, versterkte de positie van Narses ten opzichte van Belisarius, waardoor veel Byzantijnse generaals trouw aan hem zwoeren.

Een andere politieke boodschap zat verscholen in het beeldje dat Belisarius voorstelde, de trouwe dienaar die de ondankbaarheid van zijn vorst onderging.

Een reden waarom de strijd zo lang duurde was dat in het begin van de 'Gotische oorlog' de snel oprukkende Belisarius de kroon van het Gotische rijk werd aangeboden door de in het nauw gedreven Goten.

Gelimers plan om het Romeinse leger te omsingelen en te vernietigen was bijna gelukt, maar Belisarius kon het Vandalenleger op de vlucht drijven en kon Carthago veroveren.

Het slachtoffer was Belisarius, die werd beschuldigd van een complot tegen de keizer.

In samenwerking met Belisarius wist ze deze opstand neer te slaan waarbij 30.000 doden zouden zijn gevallen onder de oproerkraaiers.

Nabij het dorp Chettus, niet ver van Melantias, liet Belisarius de boeren en burgers een greppel graven rondom zijn kampement.

Volgens Procopius sloten Theodora en Antonina, de vrouw van Belisarius, een bondgenootschap tegen de pretoriaanse prefect van het Oosten.

Procopius, afkomstig uit Palestina, was adviseur van de befaamde generaal Belisarius, de bejubelde held van Oorlogen, het eerste boek van Procopius, van 1550.

Toen deze zich bij hem voegden marcheerde hij op tegen de troepen van Belisarius.

Justinianus was gealarmeerd maar slaagde er niet in de briljante generaal Belisarius naar Italië te laten overkomen.

Belisarius besloot hierop de stad te belegeren.