Bernhards

Uiteindelijk lag Bernhards toenemende frustratie ten grondslag aan het postume interview dat in december 2004 in verscheen.

Van Ginkel ging een samenwerking aan met schrijver Annejet van der Zijl, die in 2010 promoveerde op Bernhards voorgeschiedenis.

Waar probeert ole guapa, Bernhards straatje schoon te vegen?

Bernhards zwager schoot het geld voor en de Staten van Gelre stonden garant.

De bewijzen van Bernhards betrokkenheid zouden zijn weggewerkt.

Eind 1951 berichtten de Nederlandse media dat Bernhards moeder, prinses Armgard, zich in Nederland zou gaan vestigen.

Ze werden de stamouders van de tien hertogen van Aquitanië, die allemaal de naam Willem droegen naar Bernhards vader Willem Gellone, te beginnen met Willem I, de zoon van hun zoon Bernard Plantevelue (met de harige voeten).

Bernhards schilderij is van een avondzon boven zee.

Zo ook Bernhards nu te koop aangeboden schilderij.

Kijk maar eens op de website van het Nederlandse Bernhards Exclusives.

Dat Peymann na al die jaren met Bernhard nog alleen maar aan de realismekoektrommel is toegekomen, zegt meer over de regiesukkeligheid van Peymann dan over Bernhards oerkracht.

Discordia zou ook recent repertoire kunnen hernemen, zoals hun prachtige versies van Tsjechovs De kersentuin en Thomas Bernhards Heldenplatz.

In het betreffende artikel is met geen woord gewag gemaakt van Bernhards nazi-verleden, van zijn lidmaatschap van de Reiter-SS noch zijn lidmaatschap van de NSDAP.

Tot het voorlopige uitstel van Bernhards getuigenis is ook besloten omdat de prins binnenkort met Juliana op vakantie gaat in Italië.

Twee bladen van VNU, Nieuwe Revu en Panorama, schreven in die tijd buitengewoon kritisch over Bernhards oorlogsverleden.

Beide Vlamingen denken dat Bernhards stuk bij uitstek aan zal slaan bij het Belgisch publiek, dat het direct zal 'voelen', waar de Nederlanders waarschijnlijk meer op de tekst als zodanig zullen letten, en aldus het drama weglachen.

In Bernhards tekst kan de hoofdpersoon de brandhaarden van de haat jegens joden (in Oostenrijk) in zijn kop omzetten in een grote haatmonoloog tegen antisemitisme.

In de slepende onderhandelingen die volgden, werd de betreffende passage over Bernhards nazi-verleden onbedoeld veel massiever.

Klinkenberg was de eerste die het aandurfde om Bernhards relaas over zijn onschuldige lidmaatschap van de SA en de SS nader te onderzoeken en die kwam tot zeer verontrustende conclusies.

Maar het bestaan van kolonel A. E. Pantchoulidzew, die een paleis verder bij Bernhards moeder aan de thee zat, kon zelfs de prins onmogelijk zijn vergeten.