Berouw

Het volmaakt berouw (berouw over de zonden enkel omwille van een pure liefde tot God) vergeeft de zonden in doodsgevaar ook buiten de biecht.

Met zijn getuigenis wijst Johannes ons op Jezus, nodigt ons uit Hem te volgen en zegt ons in duidelijke taal dat daarvoor nederigheid, berouw en bekering nodig zijn: hij nodigt ons uit tot nederigheid, tot berouw en tot bekering.

Een onvolmaakt berouw is een berouw uit afschuw of angst voor de hel ( attritie ).

Een onvolmaakt berouw is een berouw uit afschuw of angst voor de hel (attritie).

Van een volmaakt berouw (contritie) wordt gesproken als het berouw voortkomt uit liefde voor God.

Vervolgens bidt de biechteling een akte van berouw : :Heer mijn God, ik heb echt berouw.

Heeft ze dan uit berouw zelfmoord gepleegd?

Er was geen zweem van berouw te herkennen.

Ik had berouw.

Hij heeft berouw.

Laat me berouw hebben.

Sami had berouw over zijn zonden.

Hij deed iets verkeerds, maar heeft berouw.

Als u het moet doen, doe het dan nu en zonder berouw.

Ik kan niet goed berouw tonen.

Ze heeft geen berouw getoond.

Hij moet berouw gekregen hebben en het hebben willen opbiechten.

En ik heb berouw voor m'n zonden, voor al m'n zonden.

Ze doen alsof ik berouw moet tonen, maar ik deed niks.

Ze moeten berouw tonen, maar ze missen overtuiging.