Bestandsextensie in een zin

Bij OSX van Apple is de bestandsextensie naast de naam van het bestand gezet, indien dat niet het geval is staat de bestandsextensie in de gedetailleerde informatie over het bestand.

Daarbij staat "Bestanden openen gebaseerd op inhoud, niet op bestandsextensie": als je dat uitzet wordt wel naar de bestandsextensie gekeken.

Het bestand is 0 KB groot, heeft geen bestandsextensie en kan niet worden geopend.

De bestandsextensie die hierbij hoort, is PAR of PAR2.

WPL is een bestandsextensie voor Windows Media Player Playlist-bestanden.

Google lijkt mij wel slimmer dan alleen de bestandsextensie controleren.

En als onbekende bestandsextensie wordt het nergens standaard in geopend en waarschijnlijk vraagt Windows dan in welk programma het geopend moet worden en standaard staan daar tekstverwerkers onder.

U kunt backup bestanden herkennen aan de bestandsextensie.

Of ze kunnen een bestandsextensie gebruiken die ook op de uitsluitingslijst staat", blogt malware-onderzoeker David Sancho van Trend Micro.

De bestandsextensie van het virus kan verschillen.

Deze bestanden hebben de bestandsextensie swf.

TrueType-lettertypen hebben normaliter de bestandsextensie ttf.

Deze bestanden worden standaard opgeslagen in een eigen hexadecimaal formaat en krijgen de bestandsextensie NWC.

Unix - en Linux -systemen hebben geen limiet op de lengte van de bestandsextensie, maar er zijn wel limieten op de lengte van de bestandsnaam (met de extensie erbij).

De scheiding van bestandsextensie en inhoud stond toe dat dezelfde bestandsextensies toebehoorden aan verschillende programma's.

Een bestandsextensie of kortweg extensie is een toevoeging aan het eind van een bestandsnaam waarmee aangegeven kan worden om wat voor soort bestand het gaat.

Op Microsoft Windows systemen kan men het bestandstype herkennen aan de bestandsextensie (meestal de laatste 3 tekens van de bestandsnaam).