Beukenbossen

Vanwege deze uitbreiding werd de naam van de inschrijving veranderd in «Voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en de eeuwenoude beukenbossen van Duitsland».

Maar de provincie Gelderland wil flinke beperkingen invoeren bij oude eiken en beukenbossen.

Bij beukenbossen (vooral op kalkarme bodem) valt op dat er weinig tot geen ondergroei is.

Het gebied bestaat uit ongerepte beukenbossen die zich uitstrekken over het centrale gedeelte van het Vihorlatgebergte en heeft een oppervlakte van 49,91 km².

Het gebied is voor ongeveer 83% bedekt met bossen, waarin beukenbossen over het algemeen het dominantst zijn.

Hier wordt de spin aangetroffen in de bodemlaag van sparren- en beukenbossen.

Onder de hier veel voorkomende beukenbossen en beukenlanen is de bodem vaak geheel zonder begroeiing.

Daaronder twee Bulgaarse natuurparken, enkele Russische natuurparken, een natuurgebied van de Lappen in Zweden, beukenbossen in Duitsland, Slowakije en Oekraïne en ook de Nederlandse, Duitse en Deense Waddenzee.

De plant gedijt het beste op en zure grond, waardoor hij ook in beukenbossen te vinden is (zie ook beuk).

De tocht leidt je door beukenbossen en langs weiden.

In het huidige Frankrijk zijn vooral een aantal oude eiken- en beukenbossen vermaard om hun schoonheid.

U loopt door mooie beukenbossen, langs diverse weitjes met prachtige vergezichten, kuiert over boerenpaden en bedwingt flinke heuvels.

Het nationaal park Dwingelderveld, een zowel landschappelijk als cultuurhistorisch interessant gebied, is 3.700 ha groot, waarvan 2.000 ha bos, met grove dennen en jeneverbesstruiken op voedselarme grond en eiken/beukenbossen op voedselrijkere grond.

Dat was in die tijd met name beschikbaar in Noord-Frankrijk, Midden-Duitsland, Bohemen en Noord-Oostenrijk door de aanwezigheid van beukenbossen.

De flora bestaat uit beukenbossen, zomereiken en grove dennen in het westen.

De klasse van de eiken- en beukenbossen op voedselrijke grond (Querco-Fagetea) is een klasse van bosplantengemeenschappen die voorkomt op betrekkelijk voedselrijke bodems, en die gekenmerkt wordt door een zeer soortenrijke en kleurrijke voorjaarsflora.

Flora Op de valleiflanken komen er verschillende bostypes voor, voornamelijk eiken-haagbeukenbossen en beukenbossen.

De eeuwenoude beukenbossen zijn van een hoog natuurbeschermingsbelang en beslaan binnen het een oppervlakte van 37,373 km².

Er zijn eiken-beukenbossen, waterpartijen en landbouwgronden te vinden.

Flora en fauna De beukenbossen in Serrahn behoren tot het parelgras-beukenbosverbond (Melico-Fagetum).