Bewening

De kruisiging van de Meester van de Bewening van Christus te Lindau komt uit circa 1425.

De bewening en de Aanbidding der wijzen worden toegeschreven aan Johannes Claeyssens.

Er zijn nog andere versies van De Bewening bewaard.

Het linkerluik toont zijn kruisiging, het houten gedeelte de bewening en het rechterluik zijn verrijzenis.

In 1926 schilderde hij groot drieluik met de Bewening van Christus voor de vlak daarvoor gerenoveerde Sint-Jacobskapel in de Sint-Christoffelkathedraal.

Dit werk, tegenwoordig te zien in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen, toont centraal de bewening van Christus en op de zijluiken de patroonheiligen van het schrijnwerkersgilde: Johannes de Evangelist en Johannes de Doper.

In de hoofdzaal van het Leidse museum De Lakenhal, ergens in de buurt van het grote drieluik van Lucas van Leyden, Het laatste oordeel, hangt het veel kleinere drieluik met de Bewening van Christus van Cornelis Engebrechtsz uit ongeveer 1510.

In 1926 schilderde hij groot drieluik met de Bewening van Christus voor de zojuist gerestaureerde Sint-Jacobskapel in de Sint-Christoffelkathedraal.

In de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België in Brussel bewaart men nog een Madonna met Kind en een Bewening van Christus die aan deze meester worden toegeschreven.

Jan Thomas van Ieperen - Bewening van Christus (1661) In het schilderij van Jan Thomas zijn ook duidelijk overeenkomsten te vinden met een van de allerlaatste werken van Rubens.