Beyma in een zin

Per 1 januari 1856 werden in Friesland acht nieuwe burgemeesters (her)benoemd, hierbij waren ook de drie broers jhr. mr. Frederik Hessel van Beyma thoe Kingma (Aengwirden), jhr. mr. Ulbo Jetze Heerma van Beyma thoe Kingma (Franekeradeel) en jhr. mr.

Biografie Van Beyma was een lid van de familie Van Beyma ; hij was een zoon van de secretaris bij de Friese Admiraliteit in Harlingen, zijn moeder stamde uit een Fries adellijk geslacht.

Loopbaan Van Beyma was een zoon van Julius Matthijs van Beyma thoe Kingma en Agatha Wihelmina van Voss.

Huis Schatzenburg te Dronrijp waar Van Beyma zijn laatste dagen sleet.

Op 7 september liet Van Beyma een verklaring, een Declaratoir, uitgaan naar zijn landgenoten, de Staten van Friesland, en de 30 grietenijen en de elf steden.

Rengers werd tegenstander van Van Beyma, die in november 1785 - misschien vanwege de felle strijd om de stemmen - zijn krediet had verloren.

Rengers werd tegenstander van Van Beyma, die in november 1785 zijn krediet had verloren.

Van de bewaard gebleven memories van successie van Friesland van de periode 1818-1856 neemt de waarde van de nalatenschap van Van Beyma de tweehonderdste plaats in.

Zijn enige testementaire erfgenaam was zijn neef Petrus Johannes van Beyma (1783-1830).

Verder schreef van Beyma, dat hij niet in spoken geloofde en dat wanneer hij procureur-generaal zou zijn geweest, hij deze spokende figuren zou hebben verdreven of vastgezet.

Van Beyma overleed op 52-jarige leeftijd.

Als vluchteling in Noord-Frankrijk was Ondaatje betrokken bij de oprichting van een broederschap om de interne tegenstellingen tussen Johan Valckenaer en Court Lambertus van Beyma te bezweren.

Frieswijk, J.J. Huizinga, L.G. Jansma & Y.B. Kuiper Toen Van Beyma in 1783 een succesvol bondgenootschap tussen acht steden tot stand had gebracht, wonnen de patriotten in de Friese steden aan invloed en macht.

Hij voerde de derde voornaam als familienaam en werd in de regel als U.J. Heerma van Beyma thoe Kingma vermeld.

Hij volgde in 1876 zijn achterneef U.J. Heerma van Beyma thoe Kingma op als burgemeester van Lemsterland en bleef aan tot 1885.

In de zomer van 1795 verdween Van Beyma van het politieke toneel om pas in februari 1796 terug te keren bij de verkiezing van nationale representanten.

Door een misverstand - het was niet duidelijk wie de sleutel had - vergat de vluchtende Van Beyma (of zijn secretaris) ondertekende en dus uitermate belastende stukken uit Franeker mee te nemen.

Hij was een zoon van Julius Matthijs van Beyma thoe Kingma en Agatha Wihelmina van Voss.

In 1652 werd een zilveren avondmaalsbeker geschonken door Titia Beyma, de weduwe van rentmeester Gerlacius Verrutius.

Niettemin ondertekenden een aantal officieren het Declaratoir uit Franeker, en erkenden daarmee de opstandige Statenleden onder leiding van Van Beyma.