Bezettingszones

Nieuwe grenzen op de Balkan Verdeling in bezettingszones Duitsland en Italië bereikten medio 1941 overeenstemming over de verdeling van Joegoslavië (en Griekenland) in bezettingszones.

Na de Tweede Wereldoorlog was Berlijn verdeeld in vier bezettingszones; een Russische, een Amerikaanse, een Britse en een Franse.

Duitsers en Japanners moesten dus zichzelf maar behelpen onder toezicht en rechtstreekse verantwoordelijkheid van de militaire administraties die de westerse geallieerden en de Sovjet-Unie in hun respectievelijke bezettingszones hadden opgezet.

Deze overeenkomsten bepaalden dat een klein aantal vertegenwoordigers van elk van de vier overwinnaars toegang had tot de respectieve bezettingszones – of na 1949 – in West-Duitsland en de DDR.

Duitse postzegel, uitgebracht ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van de luchtvaartmaatschappij (1936)De Geallieerde Bestuursraad was het hoogste bestuursorgaan in de vier bezettingszones van het gedeelde Duitsland.

Kaart met gebieden in de Britse bezettingszones die permanent niet toegankelijk waren voor Russische liaison-teams (CC BY-SA 3.0 – TUBS – wiki)Westelijke teams doorzochten regelmatig vuilnisbelten in de buurt van militaire locaties van de Russen.

Om dat te voorkomen vielen de en Groot-Brittannië het land in 1941 binnen, waarna Iran werd verdeeld in twee bezettingszones.

De zuidelijke staten zullen worden verdeeld in bezettingszones totdat de zwarte bevolking burgerrechten heeft gekregen.

Dit gaf de joden enkele maanden respijt, waardoor veel van hen naar de Italiaanse bezettingszones konden vluchten, waar militair bevelhebber Mario Roatta weigerde mee te werken aan anti-joodse maatregelen.

Duitsland en Italië bereikten medio 1941 overeenstemming over de verdeling van Joegoslavië (en Griekenland) in bezettingszones.

Echter werden in de verschillende bezettingszones wel kampioenschappen gespeeld.

Hierin werd bepaald dat de zuidelijke staten verdeeld zouden worden in vijf bezettingszones, tot de gelijkheid van de zwarte bevolking aanvaard was.

In totaal bevonden zich in de gebieden die later de Westelijke bezettingszones zouden vormen aan het eind van de Tweede Wereldoorlog zo'n 6.5 miljoen DP's.

Later werd de Voorlopige Staatsregering in alle bezettingszones erkend.

Na de Tweede Wereldoorlog richtten de bezetters in hun bezettingszones radiozenders op.

Veiligheidshalve werd de stad verdeeld in bezettingszones.

Cruciaal was, naast de hierboven genoemde ontwikkelingen, de introductie van een eigen West-, in de westelijke bezettingszones op 20 juni 1948.

De drie westerse bezettingszones zouden de basis vormen voor West-Duitsland, het door het Sovjets beheerde landsdeel werd Oost-Duitsland.

Wel werd afgesproken dat Duitsland, met uitzondering van de regio’s die aan Polen werden toebedeeld, in drie geallieerde bezettingszones zou worden opgedeeld.

De drie westelijke bezettingszones werden samengevoegd en de westerse machten begonnen voortvarend met de economische wederopbouw van het westelijk deel van Duitsland.