Bidonvilles

Bidonvilles heet dat in het Frans.

Daar lag het Zwart Eiland waar na de oorlog een onderwereld van ‘lompenscharters en krabbers’ probeerde te overleven in bidonvilles van eternit en golfplaat rond een enorm stort.

Mensen in de Derde Wereld zijn ook creatief met hun bidonvilles en krottenwijken, en kraken daarbij hooguit andermans (niemands)land, zonder meteen bed, bad, brood en andermans onvrijwillig dak boven hun hoofd te eisen.

Hij bedoelt: met arme mensen, mensen uit de bidonvilles voor wie twee dirham veel geld is.

Ondertussen zijn al heel wat bidonvilles met de grond gelijk gemaakt.

De minder gewenste meerderheid van Istanbul’s steeds maar groeiende bevolking nam ook deel aan deze haastige voorbereidingen door nieuwe bidonvilles te creëeren als alternatieve woonplekken en manieren van leven.

Een Belgische verpleegster, Bernadette de Viron, was als vrijwilligster werkzaam in een van de bidonvilles in de Parijse banlieue Plessis Tr�vise.

De vele miljoenen armen die zich vestigen in de bidonvilles rond grootsteden stappen direct in een informele wereld, zonder officiële wetten.