Bildungsroman

Wilbert Thomassen schrijft in een bloeddoorlopen Bildungsroman het schuldgevoel over zijn jeugd als witte zoon van een hoogleraar scheikunde en lerares biologie van zich af.

Een Bildungsroman met als rode draad het voedsel dat iemand door de jaren heen tot zich neemt, dat komt er denk ik nog het dichtst bij in de buurt.

Naast een reisdagboek, is het ook een bildungsroman en een jongensverhaal.

Een monumentaal boek over de troost van de schoonheid, verpakt als een modern-Dickensiaanse Bildungsroman.

Hij benoemt met name dit deel ook als een politieke bildungsroman, in de zin van: een relaas over iemand die gaandeweg onderwezen, volwassen wordt.

Natuurlijk is in deze zinnen, zoals dat hoort in de stijl van een sentimentele Bildungsroman, direct het hele verloop van het verhaal geformuleerd: dit wordt een geschiedenis over bloei en daarna het onvermijdelijke verval.

Scheerjongen is een oorspronkelijke, en ontroerende, Bildungsroman.

Al kan ik het niet laten alvast een dijk van een Bildungsroman te vermelden van onze rasschrijver Alex Boogers (), en twee hele sterke debuten (van Martine de Jong en Inge Schilperoord).

Tafeldans is een klassieke Bildungsroman.

De term Bildungsroman werd in 1820 bedacht door Johann Carl Simon Morgenstern.

In zo'n bildungsroman wordt een onervaren hoofdpersoon gevolgd bij zijn eerste stappen in de sociale wereld, zodat deze in al zijn trekken getoond kan worden.

Tegelijk is de roman een Bildungsroman van een literair begaafde en vroegrijpe jongen en een sleutelroman over een Vlaamse middenstand uit de beschreven periode.

Deze roman was in vergelijking met de bildungsroman Opwaaiende zomerjurken van een heel ander slag, veeleer een ideeënroman.