Bindingselektronen

De aanwezig bindingselektronen kunnen zich dus verplaatsen over het molecuul.

De vrije elektronenparen zitten dichter bij de kern dan de bindingselektronen.

De afstand is vermoedelijk het gevolg van de afstoting tussen de bindingselektronen van de koolstofatomen.

Het feit dat de bindingselektronen dan kunnen resoneren maakt dat er een waarneembare kleur ontstaat.

Dit ion ontstaat wanneer een covalente binding tussen de koolstof en een ander element zó verbroken wordt, dat na het verbreken van de binding de bindingselektronen beide bij koolstof blijven.

Een drievoudige binding (ook wel driedubbele binding) is in de scheikunde een type binding waarbij twee atomen verbonden zijn door middel van drie elektronenparen (6 bindingselektronen in totaal).

In feite zou men het gehele kristal als één groot molecuul kunnen beschouwen waarover de bindingselektronen in alle richtingen zodanig gedelocaliseerd zijn dat het niet meer duidelijk is bij welke atomen ze behoren.

Omdat lithium een tamelijk elektropositief element is, brengen de bindingselektronen een groot deel van de tijd rond het koolstofatoom door, dat daardoor een vrij grote partiële negatieve lading draagt.