Bindweefselvezels

Dat bindweefselvezels geen belangrijke component vormden acht hij ook bewezen door de heel andere — of ontbrekende — indruk van de vrij zeker uit bindweefsel opgebouwde keelzak.

Dat het inderdaad om een lichaamsbedekking gaat en niet om bindweefselvezels blijkt uit hun aanzienlijke lengte en de holle bouw.

De spieren bestaan uit gefossiliseerde spiervezels die nog gebandeerd aanwezig zijn; de bindweefselvezels zijn nogal gerafeld.

Dit konden geen bindweefselvezels zijn omdat ze extern waren aan de huid.

Onder de microscoop is te zien dat de bindweefselvezels (collageenvezels) van de huid worden aangevallen en afgebroken door cellen behorende tot het normale afweersysteem van de huid (witte bloedcellen).

De bindweefselvezels (collagene vezels) zijn breder en liggen, dicht op elkaar, in bundels gerangschikt.

Die zijn zo lang, tot tien centimeter op de dijen, heupen en de staartbasis, dat ze een weerlegging vormen van de alternatieve hypothese dat zulke vezels geen vacht waren maar de resten van onderhuidse bindweefselvezels.

Dit zijn in plaats van cellen bindweefselvezels die voor de reflecterende werking zorgen.

Onder de vezels van Sharpey (sharpeyvezels), worden bindweefselvezels verstaan, die bestaan uit collageen en zich van het botvlies, periost uit in de botsubstantie dringen, of vanuit het parodontium in het cement van tanden en kiezen.