Bladvoet

De bladranden zijn scherpgezaagd en er is een scheve bladvoet.

De bladschijf van de drijvende bladeren is 2 - 4 maal zo lang als de bladsteel en bij de bladvoet het breedst.

De breed eivormige of breed elliptische blaadjes zijn 2 – 3,5 cm lang en 1,5 – 2,5 cm breed en hebben een spitse bladtop en een afgeronde bladvoet.

De elliptische, 1 – 2,5 cm lange en 1 – 1,5 cm brede blaadjes hebben een afgeronde bladvoet en een kort toegespitste bladtop.

De stengels zijn glad, vertakt, opgezwollen bij de basis, paars gestreept of (alleen Cicuta malculata) gevlekt, en hol op aanhechtingsplaats van de bladvoet na.

Ze zijn toegespitst en hebben een erg scheve bladvoet.

Ze hebben een scheve bladvoet, een toegespitste top en zijn dubbelgezaagd.

Een waterhyacint heeft een gezwollen, bolvormige bladvoet.

De Engelse veldiep heeft eironde of ronde bladeren met een scheve bladvoet.

Die dragen vlakke, lijnvormige bladeren in twee rijen met aan de bladvoet ontspringende kleine trossen met één of enkele bloemen die zich één voor één openen.

Elke bladvoet is verdikt tot een met lucht gevulde sponsachtige bol.

Vanuit de meestal hartvormige bladvoet stralen vijf tot zeven nerven uit.

De bladvoet is schuin, asymmetrisch en breed.

De middennerf is dikker dan de rest van het blad en bij de bladvoet breder dan de helft van het blad.

Dit blad is ook hartvormig en de twee lobben van de bladvoet zijn bijna stengelomvattend.