Bokmål

De gemeenteraad besloot vervolgens met 9 tegen 8 stemmen ook op de scholen Bokmål te gaan gebruiken.

Het doel van het Samnorsk was het verschil tussen Bokmål en Nynorsk op te heffen, omdat het praktischer is als één land één schrijftaal heeft.

In Noorwegen wordt zowel Bokmål als Nynorsk geschreven.

Het woord bokmål bestaat dan ook uit de delen bok en mål, die resp. boek en taal betekenen; boekentaal dus.

De meeste Noren spreken dus geen Bokmål, maar een dialect.

Het Nynorsk (Nieuw-Noors) en het Bokmål zijn de twee Noorse standaardtalen.

Bokmål hangt een beetje tussen de twee systemen in, waardoor er vaker twee vormen naast elkaar voorkomen.

Het Bokmål dat op het Deens gebaseerd is ziet er aanmerkelijk Deenser uit dan het Nynorsk dat op Noorse dialecten gebaseerd is.

Het Hoognoors heeft de meeste spellingsverschillen tussen het Nynorsk en het Bokmål behouden.

In 1929 werden de namen van de talen veranderd: Landsmål werd Nynorsk (Nieuwnoors) en Riksmål werd Bokmål (Boekentaal).

Dat IJslands en Nynorsk meer op elkaar lijken dan IJslands en Bokmål komt doordat het IJslands en de zuidwestelijke dialecten van het Noors een gemeenschappelijkere oorsprong delen.

In 1981 werden onder druk van deze groep een aantal Deensachtige vormen die eerder afgeschaft waren, opnieuw toegelaten in het Bokmål.