Bomschuit

Bij Jacob Maris bijvoorbeeld, wiens 'Bomschuit' op het Scheveningse strand (1878) vooral vanwege het grijze licht indruk maakt op Brigitte en Sabine.

Bomschuit toont een plompe op het strand getrokken, afgemeerde vissersschuit tegen de achtergrond van een grote grijze, typisch Hollandse lucht.

De lengte/breedteverhouding van de bomschuit was 2:1 er konden 12 mannen in.

Men bouwde een bomschuit op het oog; bouwtekeningen kwamen daaraan niet te pas.

En misschien ergens een orgineel Schevenings biertje pakken, een "Bomschuit" of een Scheveningse Tripel of zo.

Het was een bomschuit van ongeveer 10 meter lang die kon landen op een vlak strand.

Sientje zit naast een bomschuit, onder een parasolletje aan haar schildersezel.

Een paar honderd meter uit de kust is ter hoogte van paal 7 een Scheveningse bomschuit op een zandbank vastgelopen.

En verklaarbaar of niet, de afwijkingen waaraan artsen niets hadden kunnen doen verdwenen geleidelijk aan op het dek van die slingerende bomschuit.

De auteur Petrejus putte uit deze bronnen onder andere zijn kennis toen hij een boek schreef over de bomschuit.

In 2012 verscheen Aan boord van een Katwijkse bomschuit in de achttiende eeuw.

In deze keur wordt de gezaghebber van een bomschuit styerman genoemd terwijl een meervoud van hen wordt aangeduid als stierluyden.

Men stapte in de loop van de 19de eeuw af van de bestaande vorm en ging steeds meer over op het grotere, plompere en bredere vaartuig dat in visserskringen vooral 'schuit', maar elders 'bomschuit' of 'bom' werd genoemd.

Misvatting Met name de kustdorpen aan de Noordzee kenden nog tot aan het eind van de 19de eeuw een zogeheten bomschuit als gangbaar vissersschip.

De Bomschuit, een verdwenen scheepstype (1954) E.W. Petrejus van waaraf in zee werd gevist.

Het werd een platboomd vaartuig waarvan de bomschuit de bekendste was.

Zie noot 2. Vennoets In meerdere gevallen was de stuurman van een bomschuit tevens de eigenaar.