Booglampen

Daarnaast begon hij met de reparatie van elektrische apparaten: dynamo's, booglampen, gloeilampen en installatiemateriaal.

Omdat het licht van een booglamp veel te fel is voor huishoudelijk gebruik, werden booglampen meestal voor belichting van grote ruimtes gebruikt.

Vergeleken met eerdere booglampen was de Jablochkoff-kaars goedkoop en eenvoudig in gebruik.

Toen sprongen er lampen aan, vlak voor hem, oplichtend met een knal en een sis, enorme schijnwerpers met booglampen die op statieven stonden en aan lantaarnpalen waren vastgemaakt.

De design booglampen zijn goed combineerbaar met vele interieurstijlen.

Aansluitend op de Berlijnse nijverheidsbeurs van 1879 werden zijn booglampen geïnstalleerd op de Kaiserpassage in Berlijn, waar ze veel publieke aandacht trokken.

De door hem ontwikkelde dynamo bleek al snel een economische en efficiënte bron van elektriciteit te zijn voor booglampen.

Geïnspireerd door deze creatie kwam hij nog in datzelfde jaar met een belangrijke verbetering, namelijk een automatische regelaar voor booglampen.

Hierdoor kon men nu meerdere booglampen aansluiten op het lichtnet en hadden ze geen eigen dynamo meer nodig.

Naast uitvindingen op het gebied van booglampen speelde hij een belangrijke rol in de ontwikkeling van de Tsjechische spoorwegen en elektrotechnische industrie.

Tijdens zijn onderzoek kwam hij erachter dat door de elektrische spanning op de booglampen te variëren hij hoorbare tonen kon produceren.

Deze booglampen zijn een ideale bron van ultraviolet licht.

Met advies van William A. Anthony, wiens natuurkundige lezingen hij bijwoonde, vond hij een stroomregelaar voor booglampen uit.