Borstkruis

Naast de bisschoppelijk insignes die de bisschop bij zijn wijding ontvangt, draagt hij ook een borstkruis.

Bestand:Borstkruis van de Duitse Orde.

Het kopje was waarschijnlijk op stof bevestigd, mogelijk op een lijkwade of als onderdeel van een borstkruis.

In 2016 werden de ring en het borstkruis van Bernard de Montgaillard (gouden objecten waaruit de edelstenen al waren verwijderd) gestolen uit de Abdij van Orval.

In 1822 werd de orde met een borstkruis uitgebreid.

Hij draagt ook een ambtsring en een borstkruis.

Borstkruis van de Duitse Orde Kruis van een Ereridder in de Duitse Orde De Ridderlijke Duitsche Orde in de protestantse Balije Utrecht is een charitatieve (liefdadige) ridderlijke orde die alleen Nederlandse protestantse edellieden toelaat.

De pallium en de orthodoxe mijter zijn bewaard gebleven maar het gouden orthodoxe borstkruis ontbreekt in deze uitvoering.

De schatkamer van Sint-Servaas bezit ook heden nog verschillende reliekhouders met kruisrelieken, o.a. het borstkruis van Sint-Servaas en een vijftal verguld zilveren reliektafels uit de 14e eeuw.

Hendrik III legde een sterke devotie aan de dag voor Sint-Servaas en bezocht de kerk minimaal vijf keer, waarbij hij haar vereerde met geschenken (o.a. het borstkruis van Sint Servaas ).

Hij bezocht de kerk minimaal vijf maal en vereerde haar met geschenken (o.a. het borstkruis van Sint Servaas ).

In diezelfde schatkamer bevinden zich ook het borstkruis van Sint-Servaas en diverse andere reliekhouders met kruisrelieken.

Dit borstkruis wordt ook wel van stof gemaakt.

Het borstkruis is voortgekomen uit het oudchristelijke enkolpion.

Men draagt het borstkruis zèlf op de linkerborst en dan is het niet gebruikelijk om ook een baton te dragen.