Brünnhilde in een zin

Daniela Köhler, ook in Bayreuth de Brünnhilde afgelopen zomer, zong krachtig en overtuigend.

Brünnhilde geeft de brokstukken van het zwaard aan Sieglinde en zegt haar te vluchten.

De jaloerse en vernederde Brünnhilde zal later ten overstaan van Hagen, Gutrune en Gunther beweren dat het zwaard Nothung de hele avond in de schede aan de muur zou hebben gehangen.

Gudrun, Gunnars zuster en weduwe van Siegfried, hertrouwt met Atli (Attila de Hun), de zoon van Budli en de broer van Brünnhilde, en schenkt hem twee zonen.

Hagen zweert dat de ring hem zal toebehoren en bedenkt een duivels plan om Gutrune aan Siegfried te koppelen en Siegfried Brünnhilde te laten werven voor Gunther.

Ze kon het niet laten om met 'Welkom, welkom!' de halve of hele smartphone-wereld in beroering te brengen en nog steeds durft Heinrich of Brünnhilde de mond niet open te trekken, want dan.

Brünnhilde is een extreem zware rol (ze komt in drie van de vier 'Ring'-opera's voor) en Westbroek zal die waarschijnlijk nooit in zijn geheel doen.

Het andere 'probleem' is de bezetting van Brünnhilde.

Omdat in de oudste bron sprake is van 'the opera', wordt wel gedacht aan een (forsgebouwde) operazangeres die de rol vertolkt van Brünnhilde, die Wagners opera 'Götterdämmerung' en daarmee de hele 'Ring des Nibelungen' afsluit.

De transfiguratie van Brünnhilde, die in Siegfried wordt gewekt en voortaan niet meer als walkure maar als stervelinge door het leven moet, kreeg een briljante accentuering in haar kostuums.

In 'Götterdämmerung' zien we deze getemde Brünnhilde, maar in haar muziek steekt af en toe de oude Walküre weer de kop op, als een temperament in haar bloed.

Want zo wordt de liefde tussen Brünnhilde en Siegfried, net als die van Siegmund en Sieglinde in 'Die Walküre', aan diggelen geslagen.

Zij was de eerste Brünnhilde, die dit in de Met deed en je hoort op deze opname het spontane applaus hiervoor van het verbaasde publiek in de laatste maten.

Brünnhilde arriveert als laatste met Sieglinde.

Hunding verslaat Siegmund en Brünnhilde vlucht met Sieglinde en de brokstukken van het zwaard.

Ponyo heeft ruzie met haar vader, omdat Ponyo weigert hem haar "Brünnhilde" te laten noemen en verklaart dat ze Ponyo heet.

Brünnhilde ziet haar vader onder ogen.

De Waldvogel vertelt hem over Brünnhilde en brengt hem naar de Walkürenrots.