Bretons

Adsav ('wederopstanding' in het Bretons ) is een Bretons nationalistische beweging ontstaan uit de 'Parti pour l'Organisation de la Bretagne Libre' ( Partij voor het Organiseren van een Vrij Bretagne).

Cornisch, Welsh en Bretons zijn Keltische talen.

Aan de schaduwzijde een Bretons regenwoud vol varens en zwerfkeien, aan de zonzijde klein Zuid-Frankrijk met bougainville, lavendel en rododendron.

De Welshe talen zijn verwant met Cornish (Cornwall, zwarte vlag met een wit kruis), en het Bretons.

Er is dit jaar zelfs een land dat met een oude taal meedoet: Frankrijk zingt in het Bretons, een Keltische taal die maar door een paar honderdduizend mensen gesproken wordt.

Tijdens een voordracht van de jonge Bretons-Poolse theosoof (en graaf) Wilhelm Wendt de Kerlor viel ze als een blok voor de blonde spreker, met wie ze zich een dag later verloofde.

Armor Lux is een Bretons bedrijf uit 1938 dat zich sinds de jaren 1970 onder andere toelegt op matrozentruien.

De grote liefde is van oudere mannen voor jonge vrouwen, bijna meisjes nog, zoals scheepseigenaar Chatelard die in La Marie du port koestert voor de dienster Marie in een Bretons havencafeetje.

In het Bretons betekent de naam kleine zee.

In hetzelfde jaar stelde hij de Strollad Ar Gelted Adsavet (SAGA, Programma van de herrijzende Kelten) en zijn nazi-platform – die de Bretons bij het Nordische meesterras plaatste.

Nadja is te zien als Bretons poging om het surrealisme als levenswijze te beschrijven.

Na een flankaanval joegen de Bretons het Engelse leger weg.

Ook stelt zij dat Israël niet Iers, maar mogelijk Bretons was.

Tarwebloem pannenkoeken (Bretons: krampouezh gwinizh, Frans: crêpes de froment) worden koud of warm gegeten als ontbijt, toetje of voor het vieruurtje, met jam, honing, boter of chocoladepasta.

Tegenwoordig leidt het Bretons een moeizaam bestaan als minderheidstaal.

Uit het Bretons kwamen woorden als: menhir, bijou, dolmen (letterlijk tafelsteen) en harnas.

Denk aan het Bretons (Keltische taal), Vlaams (Noord-Frankrijk, Calais is eigenlijk Kales, Duinkerken, en nog veel andere steden dragen de Franse naam, terwijl het Nederlandstalig gebied was.

Te denken valt aan Catalaans, Baskisch, Nederlands (Noord-Frankrijk), Bretons, enzovoorts.

Een ware volksmassa is er verzameld, met veel meer dan Bretons alleen, het is deels de bemanning van een immense witte campervloot.

Hier kijken de huizen uit over de Golfe du Morbihan, Bretons voor ‘Kleine zee’.