Bretten

Naamgeving De 'burg te Bretten', later 'burg te Britten' (Bretten is de oudste naam voor het gebied tussen Leiden en de Noordzee), was een burcht die aan de monding van de Rijn lag en waar tol werd geheven.

Ook vermelden zij Symon Willemsz van Bretten uit Reynsterwou in 1469.

Wairwaert dat si wilden sijn, Optie zee of inden Rijn, Mosten si hoer gheleide setten, Want daer stont een borch te Bretten, Daer op woonden die onbedwonghen.

Het Huis te Bretten: een nieuwe, natuurinclusieve plek in Amsterdam!

Hij werd op 16 februari 1497 in het Zuid-Duitse Bretten geboren als Philippus Schwartzerdt, een zoon van de wapensmid Georg Schwartzerdt en diens echtgenote Barbara Reuter.

Aan het westelijke einde van de Lange Bretten ligt het 30 ha metende natuurgebied De Kluut dat in 2000 door het Landschap Noord-Holland is ingericht en in beheer genomen.

Bretten is een gemeente in het Franse departement Haut-Rhin (regio Elzas ) en telt 131 inwoners (2005).

Het onderste deel van het westwerk van de huidige kerk, een 34 meter hoge dubbeltoren, betreft een restant van de in 1103 door aartsbisschop Bruno van Bretten gewijde romaanse voorganger.

Mogelijk is de naam van dit landhuis afgeleid van Borch te Bretten bij Katwijk en/of de ' Brittenburg ', een Romeins fort nabij Katwijk.

Ook was de telefoonbus in Sloterdijk beschikbaar als tuinbus naar Volkstuinpark De Bretten.

Van Hildegaersberch herinnert in dit gedicht aan de situatie dat de Borch te Bretten nog in het bezit van de Graven van Holland was en diende als grensbewaking en dat daar tol geheven werd op schepen die de (Oude) Rijn op en af voeren.

De groengebieden Lange Bretten en Kluut en het volkstuinpark De Groote Braak behoorden al tot dit stadsdeel.

In het Elzassisch of het Duits heette de plaats vroeger Brett of Bretten.