Brevis

De Brevis is de hoofdeenheid, ofwel de teleenheid ('Tempus'), de Brevis bevat normaliter 3 Semibrevis, de Longa heeft 3 Brevis, en de Duplex Longa heeft 3 Longa's.

Bij desems die waren opgekweekt van commerciële desems bleek de melkzuurbacterie Lactobacillus sanfranciscensis wel dominanter dan bij zelf opgestarte desems of doorgegeven desems uit particuliere kring, waar vaker Lactobacillus brevis voorkwam.

Aan de buitenkant van de richelvormige vierde trochanter, de aanhechting voor de Musculus caudofemoralis longus, loopt een tweede verticale richel op de achterkant van de schacht; Lehman zag deze als de aanhechting van de Musculus caudofemoralis brevis.

Aan de interne, van de wervelkolom afgerichte, onderste binnenkant van het driehoekige achterblad, eindigend in een horizontale punt, is het vlak voor de aanhechting van de musculus caudofemoralis brevis niet sterk ontwikkeld.

Aan de interne, van de wervelkolom afgerichte, zijde van de onderste binnenkant van het achterblad bevindt zich een bijzonder sterk uitstekend vlak, dat als aanhechting dient voor de bovenste tak van een staartspier, de Musculus caudofemoralis brevis.

Admetella brevis werd in 1978 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Levenstein.

Als oorspronkelijke geslachtsindeling onjuist is, blijven de soortaanduidingen gehandhaafd, die dan dus S. brevis en S. edmontonensis zouden worden.

Bij het darmbeen is de buitenwand van de groeve in de onderkant van het achterblad die dient voor de aanhechting van de Musculus caudofemoralis brevis, sterk naar buiten gedraaid.

Bij het darmbeen is de uitholling voor de aanhechting van de Musculus caudofemoralis brevis niet krachtig overdwars verbreed.

Bijvoorbeeld, een witte brevis in modus perfectum telde voor drie semibreven, maar ingekleurd was de waarde maar twee semibreven.

Dat werd echter niet aanvaard door Lydekker die het materiaal nog datzelfde jaar formeel toewees aan Cetiosaurus brevis.

Dat werd uitgegeven in één band met de Consideratio brevis (Korte beschouwing) geschreven door een zekere Philip à Gabella.

De aanhechtingspunten van de bovenste kapsels alsmede voor de pees van de musculus digitalis brevis vormen ruwe vlakjes aan de zijden van elk kootje, nabij het bovenste gewrichtsvlak.

De deuk op de bovenrand is tamelijk ver naar achteren geplaatst op het achterblad dat lang is, hoog en achteraan afgerond met aan de binnenkant een nauw uitsteeksel als aanhechting voor een staartspier, de Musculus caudofemoralis brevis.

De generieke naam voor alle soorten missen die door weglating van tekst ingekort worden is eveneens missa brevis.

De groeve aan de interne, van de wervelkolom afgerichte, zijde van de binnenkant, als aanhechting voor een staartspier, de Musculus caudofemoralis brevis, is kort.

De groeve die dient als aanhechtingsvlak voor de Musculus caudofemoralis brevis heeft een holle onderrand; bij de meeste verwanten is die recht.

De Missa 'Rorate coeli desuper is een missa brevis'.

De onderkant van het achterblad van het drambeen heeft in het geheel geen groeve voor de Musculus caudofemoralis brevis.

De punt achter een noot (dat kon een maxima, longa, brevis, semibrevis of minima zijn) gaf een verandering van de 'perfectie' weer.