Brexiteers

De meeste Brexiteers waren op leeftijd en anders-intelligent.

Een van de bekendste brexiteers, Jacob Rees-Mogg, zei vanmorgen op ITV alvast dat hij “niet zeker is dat mijnheer Sunak de DUP aan boord zal krijgen, en dat is fundamenteel”.

En nu jammeren de Brexiteers, want het is zo gemeen van de EU dat die hen in de steek laat!

Hij sprak van een heksenjacht en een samenzwering tegen hem en andere rechtse Conservatieve Brexiteers.

Tegelijkertijd zijn de brexiteers bezig met een wanhoopsoffensief.

Volgens de schrijver ondermijnen het politieke vandalisme van de Brexiteers en Donald Trump de Europese eenheid.

Wanneer ik met Brexiteers spreek, verklaren ze meteen de liefde aan Europa, aan het Hollandse voetbal, de Franse wijnen en de Spaanse schilderkunst.

Zitten de Britse grenzen nu op slot, zoals veel brexiteers verlangden?

De boze witte kiezers die een groot deel van de brexiteers uitmaakten, postten kwaadaardige aanvallen op vrouwelijke parlementsleden van het Remain-kamp.

Het is een stimulans voor de brexit en de Global Britain-filosofie, maar de brexiteers moeten niet te vroeg juichen.

Hetzelfde geldt voor Brexiteers en Remainers: beide kampen zijn het erover eens dat Elizabeth al zeventig jaar een formidabel staatshoofd is.

In die gevallen gaven de peilingen de Brexiteers en Trump namelijk geen schijn van kans.

Ook de Brexiteers hadden in de peilingen geen schijn van kans, maar ze wonnen wel.

Samen zullen Brexiteers en Remainers nu scones, sandwiches en Scotch eggs eten.

Als de Europese Unie zo met zijn vaccinatiebeleid blijft knoeien, gaat het de Brexiteers nog hun gelijk bewijzen.

Ik zou verwachten dat alle Brexiteers nu staan te springen om de vrijgekomen werkplekken op te vullen.

Brexiteers nemen in ’s werelds beroemdste universiteitsstad nog steeds een minderheidspositie in.

De belangrijkste brexiteers hebben één ding gemeen: (bijna) allemaal studeerden ze in Oxford, dat nu maar weinig van de Brexit moet weten.

De harde Brexiteers binnen de regering vinden dat May te veel overhelt naar wat zij zien als een softe Brexit, waarbij de banden met de EU relatief hecht blijven.

Een ‘splendid isolation’ – de droom van verwoede Brexiteers – dreigt nu Europese landen de grenzen hermetisch sluiten.