Brockes

In 1716 verscheen de naar Brockes genoemde Brockes-Passion, een Passie-oratorium van Telemann op teksten van Brockes.

Emma Brockes woont dan ook in NY.

Dit keer werden Garlieb Sillem, de raadsheer Bartold Hinrich Brockes en twee hoge kerkelijke vertegenwoordigers gestuurd.

Hier ontstonden vele kerkmuziekwerken, vooral de cantates en de Brockes-Passion.

Bach gebruikte in de ‘Johannes Passion’ enkele delen uit een passiegedicht van B.H. Brockes en bestaande koralen en madrigaalteksten.

De afgelopen jaren was dat telkens een ‘Brockes-Passion’ met Bachs Johannes-Passion als voorlopig sluitstuk van die reeks.

Na de succesvolle reeks Brockes-Passionen zet het Apollo Ensemble op 29 maart zijn ontdekkingstocht door de Duitse barok voort met dit emotioneel geladen passieoratorium.

Brockes’ tekst is niet liturgisch en volgt niet één evangelie, maar gaat uit van de persoonlijke emotie.

Naast de passieteksten van Picander die Bach op muziek zette, was er nog een andere beroemde en populaire passietekst, die van Barthold Brockes.

De gedichten van Brockes zijn van belang niet zozeer vanwege hun inhoud, maar wel vanwege de veranderingen die in het begin van de achttiende eeuw in de Duitse poëzie en literatuur optraden onder invloed van het Verlichtingsdenken.