Brusatte in een zin

Na De opkomst en ondergang van de dinosaurus vertelt Brusatte nu het verhaal van de zoogdieren, dat nog verder teruggaat dan dat van de dinosauriërs.

Paleontoloog Prof Steve Brusatte, die ook deel uitmaakte van het onderzoeksteam, tweette dat het „een van de meest verbluffende dinosaurusfossielen” was die hij ooit had gezien, en dat het embryo op het punt stond uit te komen.

Alioramus altai werd in 2009 beschreven door Stephen Brusatte, Thomas Carr, Gregory Erickson, Gabriel Bever en Mark Norell.

In 2010 publiceerde Brusatte een meer gedetailleerde beschrijving van het skelet.

In 2011 publiceerde Stephen Brusatte een nieuwe studie over Kelmayisaurus.

Ook Brusatte e.a. voegden in 2012 een analyse aan hun publicatie toe.

Brusatte becijfert dat gemiddeld elke week ergens ter wereld een nieuw soort dino wordt ontdekt.

Paleontoloog en evolutionair bioloog Steve Brusatte ontmoet met regelmaat mensen die daar anders tegenaan kijken.

Wat volgt is een goed verteld verhaal over de manier waarop Brusatte’s voorgangers sinds de 19de eeuw de puzzelstukjes aan elkaar legden door dinofossielen met vogelskeletten te vergelijken.

Volgens medeauteur van de Nature-publicatie Steve Brusatte had het beest vleugels, zo zegt hij in een artikel van The Guardian.

Brusatte noemt de vleugels een 'mysterie'.

Carr dacht dat het ontbreken van een beenspoor die van de voorrand van de knobbel in de kloof stak, een onderscheidend kenmerk van Dryptosaurus was maar volgens Brusatte e.a. is dit gedeelte te zwaar beschadigd om enige conclusie hierover te trekken.

Een nieuwe cladistische analyse van Brusatte et al. uit 2010 stelt de positie van Ticinosuchus, Mandasuchus en Yarasuchus binnen de Prestosuchidae in twijfel.

Fylogenie Juratyrant werd in 2012 door Brusatte en Benson, na het uitvoeren van een exacte cladistische analyse, in de Tyrannosauroidea geplaatst, als de zustersoort van Eotyrannus ; samen vormen zij een klade die de zustergroep is van Stokesosaurus.

Het door Carpenter toegewezen vierde middenvoetsbeen en het fragmentarische derde middenvoetsbeen, voor het eerst door Brusatte e.a. beschreven, maken het mogelijk de toestand van de metatarsus te bepalen.

In 2015 werd de typesoort Zhenyuanlong suni benoemd en beschreven door Lü Junchang en Stephen Brusatte.