Buidelwolf

De Tasmaanse tijger, ook bekend als buidelwolf, is een roofdier met een kop lijkend op een hond en met strepen op de rug.

Ze toonden aan dat verschillende grote zoogdieren, zoals de buidelwolf en een panda-achtig buideldier nog steeds bestonden toen de eerste mensen in Papoea-Nieuw-Guinea aankwamen, zo’n 60.000 jaar geleden.

De buidelwolf had ook wel raad geweten met dat ongedierte maar die is helaas uitgestorven.

De dieren waarop de buidelwolf joeg, wogen niet meer dan 10 kg.

Fossielen van laatstgenoemde buidelwolf zijn eveneens bij Godthelp Hill gevonden.

In 2017 slaagde een groep Australische wetenschappers onder leiding van Andrew J. Pask van de Universiteit van Melbourne erin het genoom van de buidelwolf te ontcijferen.

Met een geschat gewicht van 1000 gram is Mutpuracinus de kleinste bekende buidelwolf.

Op amateurfilmbeelden uit 1973 is een dier te zien dat op een jonge buidelwolf lijkt, maar de kwaliteit is te slecht om het met zekerheid te zeggen.

Sommigen beweren echter dat de komst van de dingo's geen invloed had, aangezien hun leefwijze niet overeenkomt met die van de buidelwolf.

Zelfs schapen waren daarom te groot als prooi, de vernietigingscampagne tegen de buidelwolf als vermeende schapenmoordenaar was onterecht volgens de feiten van vandaag.

Ook hadden we al een beschrijving van een vreemd dier dat zijn leven eindigde in het Colosseum en vrijwel zeker een Tasmaanse buidelwolf is geweest, een dier dat destijds nog voorkwam op Java.

Twee buidelwolven in de dierentuin van Washington (1906) Volgens een groep Britse cryptozoölogen is de kans reëel dat er nog exemplaren van de Tasmaanse buidelwolf in leven zijn.

De dingo had de buidelwolf weggeconcurreerd.

In 2008 werd aan de universiteit van Melbourne een nieuw experiment gestart waarbij het DNA van de buidelwolf bij het embryo van een muis werd ingebracht.

Op dit moment vindt bijvoorbeeld een kloonprogramma plaats om de Tasmaanse buidelwolf en de Pyrenese steenbok terug te krijgen.

De grootste recente soort was de buidelwolf (Thylacinus cynocephalus), die tot 35 kilogram woog.

De inmiddels uitgestorven buidelwolf is het enige andere buideldier waarbij het mannetje een buidel had.

Hij was steviger gebouwd dan de Tasmaanse buidelwolf en Thylacinus potens had ook een kortere en bredere kop.

Op het Australische vasteland is de grote buidelmarter het grootste roofbuideldier, in Tasmanië zijn de buidelduivel en de zeer waarschijnlijk uitgestorven buidelwolf groter.

Relatie met de mens De buidelwolf (Thylacinus cynocephalus) is een van de elf recent uitgestorven soorten buideldieren.