Buikschild

De ondersoort Diadophis punctatus punctatus ten slotte heeft op ieder buikschild een grote, halve bolvormige zwarte vlek op het midden van ieder buikschild.

Buikschild De buikzijde en de benen brug die het rugschild met het buikschild verbindt zijn altijd wit van kleur en niet gevlekt.

De schilden van het buikschild worden van voren naar achteren het keelschild (gulair), het bovenarmschild (humeraal), het borstschild (pectoraal), het buikschild (abdominaal), het dijbeenschild (femoraal) en het anaalschild (anaal).

Het mannetje brengt zijn klauwen naar de voorste opening van het buikschild, waarna het vrouwtje gestimuleerd wordt het achterste deel van haar buikschild te openen waarna de paring plaatsvindt.

De gewone doosschildpad kan de voor- en achterzijde van het buikschild omhoog klappen om het lichaam te beschermen en heeft hierdoor niet veel te duchten van vijanden.

De maximale schildlengte is ongeveer 22 centimeter, mannetjes blijven kleiner tot ongeveer 20 cm, en zijn daarnaast te herkennen aan een langere en dikkere staart en een ondiepe kuil in het buikschild.

De schildkleur is oranjebruin tot zwart, het buikschild is geel tot oranje met donkere vlekken.

De sierschildpad heeft altijd een duidelijk donker gekleurd doolhof-achtig strepenpatroon op het buikschild.

De snavelborstschildpad dankt zijn naam aan een verlengsel van het buikschild in de vorm van een punt onder de kop dat alleen het mannetje heeft.

Deze heeft een platter schild en een scharnierend buikschild ontbreekt.

Een zichtbare kiel op het midden van het rugschild ontbreekt, de schildkleur is bruin met donkere randen tussen de hoornplaten, het buikschild is geel.

Het buikschild bestaat uit negen platen.

Het buikschild is langwerpig en smal van vorm en lichtgeel van kleur, met op iedere buikplaat een zwarte vlek.

Het buikschild is lichter tot geel.

Het buikschild is oranje tot geel met op iedere buikplaat een grote zwarte vlek.

Met een vlak buikschild zou hij er makkelijker af glijden.

Op ieder buikschild is een vlek aanwezig.

Bij dit diertje was het buikschild op de plek waar de dooierzak ooit gezeten had, nog niet helemaal gesloten.

Op het plastron of buikschild zijn vaak typische zwarte driehoekige vlekken aanwezig, deze kunnen ook volledig ontbreken.

Een schildpad draagt twee schilden: een rugschild en een buikschild.