Buikzijde

De buikzijde is lichter tot wit van kleur tot zelden groen, bij de mannetjes neigt de buikzijde meer naar geel.

Aan de buikzijde is het niet of zwak generfd.

Aan de buikzijde zijn twaalf lengterijen schubben aanwezig.

Ademhalen doet de wants door het achterlijf net iets boven de waterspiegel te steken, de lucht wordt vastgehouden door kleine haartjes op de buikzijde van de wants die dan ook dichtbehaard is.

Alle leden van het geslacht hebben twee paar bolle stekels op de buikzijde van de eerste tibiae.

Beide geslachten hebben hetzelfde verenkleed: een gele nek, een zwarte "pet", lange staartpennen, een lichte buikzijde en een donkere rug.

Bij sommige exemplaren vertoont de buikzijde een rode gloed.

Boven en onder valt in dit geval immers samen met de rugzijde en de buikzijde.

De buikzijde alsmede de dijen hebben een rode kleur.

De buikzijde, de onderzijde van het gezicht, de flanken en de dijen zijn lichtgrijs van kleur.

De buikzijde heeft een witgele tot witte kleur en ook een tekening ontbreekt.

De buikzijde is donker met witte, streep-achtige vlekken.

De buikzijde is geelachtig en op het lichaam zijn verschillende gele vlekken aanwezig wat een onderscheid is met de Aru-variatie.

De buikzijde is geel van kleur en heeft enkele donkere vlekken.

De buikzijde is lichter tot wit en is voorzien van kleine donkere vlekjes.

De buikzijde is lichter van kleur, de onderzijde van de staart is meestal wit, de bovenzijde donker.

De buikzijde is lichter van kleur tot lichtbruin en aan de onderzijde van de keel zijn vaak dwarsstrepen aanwezig.

De buikzijde is licht van kleur en bij de staartwortel bevindt zich een donkere band.

De buikzijde is meestal lichter van kleur.

De buikzijde is voorzien van een vlekkenpatroon dat bestaat uit een dubbele rij zwarte, halvemaanvormige vlekken.