Bulla

Bij de Feliformia bestaat de bulla tympanica uit twee kamers, bij de Caniformia slechts uit één kamer.

De achterste tak is naar binnen gezwollen door een luchtkamer of bulla.

De hersenpan heeft onderaan een holle pneumatische zwelling, bulla, aan de basis van het dolkvormig uitsteeksel van het parasfenoïde.

De onderzijde van de hersenpan toont een bolle zwelling ofwel bulla op het basisfenoïde.

De verbreding onder de bulla dient als grijporgaan en heeft langere tanden.

Het laatste lid was de violist Luke Bulla, die werd gevraagd om een paar weken in te vallen, maar die al snel een voltijds lid was.

Net als alle andere walvisachtigen had Pakicetus een verdikt schedelbot dat bekend staat als de auditieve bulla, dat gespecialiseerd was voor horen onder water.

Op de punt bevinden zich grote gepaarde neusgaten die een naar boven gerichte uitholling vormen, de bulla.

Of de slaaf droeg een halsband als de bovenstaande, die is te zien in het Bardo-museum in Tunis en dateert uit de late vierde eeuw n.Chr. Het voorwerp is gevonden in Bulla Regia, een Romeinse stad in het huidige Tunesië.

Bij de meeste zoogdieren met inbegrip van de mens is het os squamosum vergroeid met het os perioticum en de bulla tympanica om het os temporale te vormen, dat dan squama temporalis heet.

Bulla was fel tegen de Duitse inval in 1938, met als gevolg dat zijn vaderland Oostenrijk tot het Duitse Rijk ging behoren.

De functie van de bulla is niet helemaal duidelijk.

De Maleise populaties hebben daarnaast nog een langere palatale brug en een kortere bulla dan andere populaties.

Een bekende uitspraak van Erasmus die hiermee gepaard gaat is dan ook "Homo bulla est" (de mens is een zeepbel).

In plaats van een grootzegel in was, zoals gebruikelijk bij andere vorsten, worden pauselijke bullen voorzien van een klein loden zegel, waaraan deze documenten ook hun naam ontlenen: de bulla was een metalen amulet gedragen door Romeinse jongens.

Trachelomonas bulla werd in 1926 ontdekt door F. Stein in Deflandre.

De jongen droeg 's morgens de amulethouder (bulla) die hij vanaf zijn geboorte om zijn hals had gedragen, aan de Lares van de familie op.

Dioncomena bulla is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae).

Er bevindt zich rond de benige neusgaten een uitholling, bulla, op de praemaxillae.

Het voorste, dolkvormige, uitsteeksel van het parasfenoïde heeft een tot een 'bulla gezwollen basis.