Burckhardt in een zin

Het is een weinig aanlokkelijk perspectief dat in de jaren daarna niet alleen aangevallen werden door Spengler en zijn epigonen; praktisch alle geschiedkundig denken van na 1870 is een zich verhouden tot Burckhardt.

De tekst van het verhaal is van Martin Burckhardt.

Het portret van Jacob Burckhardt op een voormalig Zwitsers bankbiljet.

Het was Taine die, zich baserend op de definitie van Burckhardt, sprak over een Noordelijke, Vlaamse of Christelijke Renaissance.

Marguerite Steiger was een dochter van Otto Steiger en van Cäcilie Emilie Burckhardt.

Meysenbug citeert Burckhardt over het wezen van de Griekse beschaving: Pessimismus der Weltanschauung und Optimismus des Temperaments.

Michelet situeerde die periode in het Frankrijk van de 16e eeuw, Burckhardt in het Italië van de 15e eeuw.

Pas na vijf jaar krijgt hij een leerstoel aangeboden als opvolger van zijn eigen docent, Jacob Burckhardt.

Pas in 1812 werden de ruïnes ontdekt door de Zwitserse ontdekkingsreiziger Johann Ludwig Burckhardt.

Amsterdam Ze worden meteen in het diepe gegooid, de Amerikaanse studentes Marla Burckhardt (20) en Erica Horning (21).

Het was, om met de grootste historicus van de Renaissance, Jacob Burckhardt, te spreken, alsof de sluier die eeuwenlang over de mens had gelegen ineens werd weggerukt.

In Die Kultur der Renaissance komt de islam niet voor, maar in zijn Weltgeschichtliche Betrachtungen noemt Burckhardt de islam ‘de triomf van de trivialiteit’, onder meer omdat in de islam macht wordt aangezien voor grootheid.

Over de relatie tussen Burckhardt en Friedrich Nietzsche is veel geschreven en al in 1880 wist Richard Wagner te melden dat Nietzsche zijn gedweep met 'het objectieve Übermenschentums' ontleend had aan Die Kultur der Renaissance in Italien.

Anders zou zijn stadgenoot Werner Kaegi na de Tweede Wereldoorlog niet een biografie in zeven monumentale delen hebben geschreven van Burckhardt.

Hoezeer hij de «filisters», de zelfgenoegzame, middelmatige en materialistische burgers, ook verachtte, volgens Burckhardt vormden zij een minder groot gevaar dan «misplaatste genialiteit».

Nietzsche's drang de gehele cultuur te vernietigen was Burckhardt zuwider.

Nietzsche's filosofie was volgens Burckhardt deel van het probleem, niet van de oplossing.

Vooral de Zwitserse historicus Jacob Burckhardt, auteur van verreweg het belangrijkste boek over de Renaissance ooit geschreven, laat bij Petrarca de moderne tijd oftewel de ontdekking van mens en wereld beginnen.

Wie zich cultureel erfgenaam wil noemen van de Renaissance zal zich met hen dienen te verstaan, door middel van een geconcentreerde bestudering van hun materiële nalatenschap, precies dus wat Burckhardt zelf deed.

In zijn klassieke statement over de Renaissance, Die Kultur der Renaissance in Italien (1860) neemt Burckhardt stelling tegen elke gepolitiseerde vorm van geschiedbeoefening.