Burger

Het wantrouwen van wat de burger tegen een andere burger zegt, het ongeloof waarmee de ene burger de andere aanhoort: een groter probleem dan het gespeelde wantrouwen tussen de ouwe jongens krentenbrood.

In Oostenrijk heeft Burger King een video gemaakt waarin klanten die bij de fastfoodketen een burger bestellen gevraagd wordt of ze een ‘normale’ burger willen of een met vlees.

Dit zijn 2 verschillende dingen: wat een burger mag t.o.v. een andere burger (of zijn middelgrote mok), en wat de staat mag t.o.v. een burger.

Burger zijn betekent dat je in zeker vier Abma en Korsten, geciteerd door Frankie Schram in: Burger en bestuur, Een introductie tot een complexe verhouding (Brussel, 2009 pag. 20) komen tot zes rollen voor de burger.

Om het uit te leggen: The Impossible Burger Burger 2.0 is gemaakt van een plantaardige vleesvervanger die smaakt naar een echte burger.

Als de rechterlijke macht er niet meer voor de burger is en niet meer in staat is of de wil heeft om de burger te beschermen tegen tuig en misstanden, dan is het volkomen begrijpelijk en terecht dat de burger het recht in eigen hand neemt.

Jij, de burger, de burger als consument, de burger als politiek geëngageerd, de mens als drager van moraal hebt ZELF kritiekloos jezelf in deze situatie ge-smart phoned, gemaild, gechat, gesurfd, en ge-sociale media'ed.

De Nationale Conventie heeft zich sterk gericht op de rol van de burger: ‘Tegenover de rechten die onze democratische rechtsstaat de burger biedt, mag van de burger inzet voor het publieke belang worden gevraagd.

In een nog andere betekenis is een burger iemand die geen uniform draagt zoals een controleur of een politieagent "in burger": wel in functie, maar als zodanig onherkenbaar, "vermomd" als gewone burger.

Alles uiteraard omgeven door veel geleuter over onze staatsveiligheid en de burger zus en de burger zo.

Als die burger daar niet direct alert op is en (misschien naïf!) denkt dat het recht altijd zal zegevieren loopt die burger grote risico's.

Blijkbaar vindt de klein-burger, de benepen boosmaker, dat zoiets rechtvaardigheid heet en betaalt deze klein-burger graag belastingen die bedrijven die daar lachend de winsten van opstrijken niet hoeven te betalen.

Dat is nu juist een gevolg van het feit dat de overheid tekort schiet en het probleem dan maar doorschuift naar de burger, en dan verwacht Dhr. Omtzigt dat wij als burger ons nog meer gaan manifesteren en inzetten?

De agent heeft de eed afgelegd dat hij in dienst van de burger staat, belastinggeld nuttig besteed en niet meedoet spelletjes die niet in dienst van de burger staan.

De burger heeft vooral emoties, maar niet omdat ze zonder de juiste informatie radicaliseren uit kleinzieligheid of vals onrechtvaardigheidsgevoel: de burger heeft nooit de middelen meegekregen om zich te weren of op zijn minst te emanciperen hier tegen.

De één jaagt de gewone burger (nog) niet op kosten, de ander is van plan om de burger te plunderen.

Een groot deel bestaat uit overdrachtsinkomens en dat is een overheveling van de ene burger naar de andere burger via de overheid.

Er wordt heel erg veel belastinggeld ingezet om de burger een bepaalde richting op te sturen, zonder dat de burger daar zelf iets over te zeggen heeft, aldus deze Arno Visser.

Het kleed zich als burger, kan zich (met moeite) gedragen als burger en wordt door mede-ideologen gesteund!

Het lijkt mij niet onredelijk dat als de overheid haar opdracht om lijf en goed van de Nederlandse burger te beschermen verzaakt, deze burger overgaat tot zelf- of buurtbescherming.