Cánovas in een zin

Bij de verkiezingen voor de grondwetgevende Cortes in oktober 1854 werd Cánovas op 26-jarige leeftijd verkozen tot afgevaardigde.

Op 12 september 1875 volgde Jovellar Cánovas op als eerste minister en bleef eveneens minister van Oorlog.

Van 25 juni tot en met 30 november 1892 was hij opnieuw minister van Binnenlandse Zaken in de regering-Cánovas.

Antonio Cánovas del Castillo, een historicus afkomstig uit Málaga, was ongetwijfeld de meest invloedrijke politicus gedurende het laatste kwart van de negentiende eeuw.

Cánovas was een briljant politicus en ook een behendig strateeg die inzag dat het herstel van de Bourbonmonarchie veel tijd zou vergen.

Daarmee zat de Partido Conservador van Cánovas vast in het zadel.

Die mogelijkheid deed zich voor in 1881 toen de koning weigerde een wetsvoorstel van de regering Cánovas te tekenen en Sagasta vroeg een nieuw kabinet te formeren.

Dit alles onder de conditie dat de onder gezag van Cánovas ontwikkelde grondwet van 1876 gehandhaafd bleef.

Hij drong zonder enige moeite 8 augustus 1897 het kuuroord van Santa Águeda binnen waar hij vervolgens met drie pistoolschoten premier Cánovas del Castillo het leven benam.

Ook de vrijheid van onderwijs en van meningsuiting stond hoog op de agenda van de Partido Liberal wat leidde tot de terugkeer van kritische hoogleraren die door toedoen van de regering Cánovas waren ontslagen.

Sommigen gaven te kennen Cánovas te willen volgen, maar anderen, reactionairen die de ruggengraat vormden van de partij, wilden niets weten van veranderingen.

Voor Sagasta was het essentieel dat hij zijn aanhangers zover wist te krijgen dat zij de principes van het door Cánovas ontworpen politieke model zouden onderschrijven.

Onder de opposanten bevonden zich veelbelovende jonge mensen als Cánovas del Castillo en generaal Prim.

Antonio Cánovas del CastilloNa de staatsgreep van Pavía volgde een periode waarin de militairen het voor het zeggen hadden.

Maar noch Serrano, noch Sagasta was in staat om voldoende politieke stabiliteit te creëren wat voor de leider van de monarchistische beweging, Antonio Cánovas del Castillo, reden was om de terugkeer naar de monarchie te forceren.

Politieke crisis Op het einde van de jaren 1880 was de overzeese politiek van Cánovas in toenemende mate instabiel.