Caloen

De werken zijn in bruikleen gegeven door de Stichting Jean van Caloen, die de nalatenschap beheert van de Belgische aristocraat Van Caloen die in de eerste helft van de vorige eeuw een indrukwekkende kunstcollectie aanlegde.

Alleen over de eigenaars na 1850 is er zekerheid dat het de kasteelheren van Ten Berghe waren, Charles-Joseph en Charles-Marie de Croeser en vervolgens Paul van Caloen de Basseghem, Ernest I, Ernest II en François van Caloen.

Anne-Marie de l'Espée bracht het kasteel ter Straten in Varsenare bij de familie van Caloen in.

De andere leden van de familie Van Caloen de Basseghem behielden de titel jonkheer of jonkvrouw.

De openbare functies die hij bekleedde betekenden voor van Caloen de verplichting om heel wat rollen te vervullen in het sociale leven.

Emiel Jooris had ontslag genomen opdat opnieuw een van Caloen aan het hoofd van de gemeente kon komen.

Hij voorzag dat de volgende generaties er niet meer zouden willen in wonen en stichtte in 1952 de vereniging 'Stichting van Caloen', die eigenaar werd van kasteel en park.

Joseph van Caloen had al zeer vlug hobby's die hem meer aantrokken dan het schoolse onderricht.

Jules de Serret trouwde met Marie-Mathilde van Caloen (1808-1856) en ze hadden zes kinderen.

Julien van Caloen, die uiteraard een deel van het jaar in zijn winterverblijf in Brugge woonde, speelde ook in de stad een niet te verwaarlozen rol.

Louis-Casimir van Caloen werd doctor in de rechten.

Met dom Gérard van Caloen de geschiedenis in, Tielt, Lannoo, 1998.

Na de dood van de stichter werd er de naam aan gegeven van Stichting Jean van Caloen.

Na de dood van Louis van Caloen en na de Eerste Wereldoorlog verminderde de aantrekkingskracht van de Broederschap, die voorbijgestreefd werd door meer militante vormen van arbeidersorganisatie en weldra een stille dood stierf.

Om hem te onderscheiden van de andere van Caloens noemde men hem vaak Van Caloen Gourcy.

Op 20 december 1951 werd de Stichting van Caloen in Loppem opgericht.

Tot in 1856 bewoonde het gezin van Caloen - Gourcy het achttiende-eeuwse landgoed in Loppem.

Van Caloen bewoonde het kleine kasteel genaamd De Groene Poorte, gelegen in Koolkerke (Dudzelesteenweg 460) en dat sinds de 16de eeuw bekendstond als zomerverblijf.

Van Caloen was al bij koninklijk besluit van 14 februari 1885 tot burgemeester benoemd, maar legde klaarblijkelijk pas op 27 februari de eed af.

Van Caloen was in zijn jonge jaren luitenant in het regiment de Ligne.