Campin in een zin

Vele werken uit de groep Campin/Flémalle zijn ongetwijfeld het werk geweest van andere meesters uit de omgeving van Campin wiens identiteit we wellicht nooit zullen achterhalen.

In maart is Robert Campin het onderwerp van het internationaal colloquium Campin in context in het Maison de la culture in Doornik.

Campin, Van der Weyden en Dieric Bouts zouden ook nog tempera gebruikt hebben voor de imprimatura en de onderschildering, alleszins in een aantal van hun werken.

De straf moet de tegenstanders van Campin niet voldoende geleken hebben want twee jaar later is er een nieuwe aanklacht tegen hem wegens jarenlang overspel met ene Leurence Polette.

Dit Brusselse paneel was nochtans altijd beschouwd geweest als een vrije kopie uit het atelier van Campin.

In een document van de 5e maart van het volgend jaar 1427 is er sprake van een zekere Rogelet de le Pasture, geboortig van Doornik die in de leer gaat bij Robert Campin.

Ondanks de strafrechtelijke vervolgingen waaraan hij was blootgesteld geweest, bleef Campin tenminste tot drie jaar voor zijn dood werken uitvoeren voor het Doornikse stadsbestuur en diverse Doornikse kerken en burgers.

Sinds de jaren '70 hebben diverse kunsthistorici opgemerkt dat de werken die aan Flémalle/Campin worden toegeschreven niet echt een stilistisch coherent geheel vormen.

Uit deze tussenkomst van een zo hooggeplaatst persoon mag blijken dat Campin als schilder een niet geringe reputatie genoot die zich ook buiten Doornik had verspreid.

Werken Enkele van de belangrijkste werken die aan Campin worden toegeschreven : * de zogenaamde "panelen van Flémalle" (Madonna, Veronica en H. Drievuldigheid), die 1849 van Aken naar het Städelsches Museum in Frankfurt am Main overgebracht werden.

Zijn stijl is sterk beïnvloed werd door Robert Campin alias de Meester van Flémalle.

Zijn stijl toont een verband met de schilderstijl van de Vlaamse Primitieven en sommige kunsthistorici menen vooral de invloed van Robert Campin alias de Meester van Flémalle in zijn werk te ontdekken.

Campin leidde een groot atelier waarin heel wat assistenten en leerlingen waren tewerkgesteld en dat ook buiten Doornik een grote uitstraling genoot.

Deze bevindingen deden Lorne Campbell besluiten dat niet alle werken die in het verleden aan de groep Campin/Flémalle werden toegeschreven van de hand kunnen zijn van dezelfde kunstenaar.

Doornik (stad van Romaans-Vlaanderen ), de bakermat van de kunst van Robert Campin en Rogier van der Weyden lag in het graafschap Henegouwen maar was een enclave van de Franse kroon.

Robert Campin was de eerste meester bij wie deze evolutie duidelijk naar voren trad.

Tijdgenoten van Jan van Eyck zoals Robert Campin en Rogier van der Weyden, gebruikten weliswaar verven op basis van olie, maar hun laagopbouw reflecteerde nog veel meer de temperatechniek.

Van al deze gedocumenteerde werken blijft alleen een fel beschadigd fragment van een muurschildering over die Campin maakte in de kerk van Saint-Brice in de jaren 1406-1407.

Van der Weyden oversteeg het realistisch afbeelden van de werkelijkheid dat in de Vlaamse kunst wad geïntroduceerd door Campin en Jan van Eyck, door van zijn personages mensen van vlees en bloed te maken die duidelijk hun emoties tonen.

We zien trouwens hetzelfde verloop bij Daret, maar van hem weten we dat hij tevoren ook al bij Campin als leerjongen in dienst was geweest.