Canadensis in een zin

De canadapopulier, Canadese populier of Euramerikaanse populier (Populus ×canadensis of Populus canadensis(x), synoniem : Populus ×americana (Dode)) is een populierensoort uit de sectie Aegiros (zwarte populieren).

Bij de centrosaurinen zijn er normaal vier epiparietalia op het voorste deel van de wandbeenrand en bij Pachyrhinosaurus canadensis wordt de rij van het squamosum inderdaad met vier in grootte afnemende uitsteeksels naar boven toe voortgezet.

Bij Pachyrhinosaurus canadensis en P. perotorum vergroeien de achterste zijkanten van de neusbult aan de bovenzijde met de voorkanten van de wenkbrauwbulten; hierdoor ontstaat een soort tunnel overdwars.

Bothriolepis canadensis is een taxon dat vaak dient als een modelorganisme voor de orde Antiarchi vanwege zijn enorme voorbeeld van complete, intacte exemplaren, gevonden bij de Escuminac-formatie in Quebec, Canada.

Colias canadensis werd in 1982 beschreven door Ferris.

In 1948 publiceerde E. Stensio een gedetailleerde weergave van de anatomie van B. canadensis met behulp van een overvloed aan materiaal, dat uiteindelijk de meest algemeen aanvaarde beschrijving van deze soort werd.

Volgens Prieto-Márquez komt de put ook bij sommige exemplaren van B. canadensis voor, zij het in een wat ovalere vorm.

De indrukwekkende boom was een zogenaamde 'late' Canadese Populier, Populus x canadensis 'serotina' een grensboom te zijn geweest.

Twee grote Canadese ganzen (Branta canadensis - Greater Canada Goose) op het plas-drasgebied langs de Achterboezem, officieel heet het 'het Groote- of Achterwaterschap'.

Het gebruik van vitamine A en Hydrastis canadensis-extract (Goldenseal) kan zinvol zijn bij de behandeling van psoriasis, aangezien beide stoffen de vorming van polyaminen tegengaan.

Ulmus × hollandica ‘Christine Buisman’ en Populus canadensis ‘Serotina de Selys’ zijn daar voorbeelden van.

Agabus canadensis is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Fall.

Bij grote individuen van Pachyrhinosaurus canadensis groeien de neusbult en de oogbulten bovenaan samen zodat er een dwarstunnel ontstaat.

Bij P. canadensis steken de derde epiparietalia in het vlak van het schild naar achteren, licht naar buiten krommend.

De beenderlaag bevindt zich in de Wapitiformatie die eveneens stamt uit het late Campanien maar enkele honderdduizenden jaren ouder is dan de lagen waarin P. canadensis gevonden is.

De Canadese guldenroede (Solidago canadensis) werd in Europa geïntroduceerd als tuinplant, en komt nu in heel West-Europa in het wild voor.

De oostelijke of Canadese hemlockspar (Tsuga canadensis) is een boom uit de dennenfamilie (Pinaceae).

Drilonereis canadensis werd in 1903 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door McIntosh.

Epeolus canadensis is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae).

Het liervormige nekschild steekt vrij recht naar achteren, het vlakst bij Pachyrhinosaurus canadensis.